Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] maja 2017 r. (data wpływu do organu) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym skarżąca A. R. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został poprzedzony skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. (data wpływu) odrębnym żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. V SO/Wa 32/17).
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2017 r. sygn. V SO/Wa 32/17 odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, uwzględniając, że skarżąca nie odpowiedziała na zarządzenie z 7 czerwca 2017 r. wzywające ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów, a jednocześnie uiściła wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W świetle powyższego przepisu, dopuszczalne jest wystąpienie przez stronę przed wniesieniem przez nią skargi do sądu administracyjnego o przyznanie prawa pomocy, niemniej skorzystanie przez stronę z tego środka prawnego, uwzględniając wprowadzoną przez ustawodawcę alternatywność dróg uzyskania żądanego uprawnienia, prowadzi do niemożności występowania o przyznanie prawa pomocy po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli złożony przed wniesieniem skargi wniosek nie został jeszcze merytorycznie rozpoznany. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy zastosowanie ma bowiem podstawowa zasada procesowa dotycząca zawisłości sprawy wywołanej zgłoszonym do organu procesowego przez stronę żądaniem.
Powyższe powoduje, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, o którym mowa w art. 243 § 1 in principio p.p.s.a., strona nie może się odrębnie domagać przyznania prawa pomocy, a jeżeli takie żądanie zgłosi, powinno ono zostać uznane za niemogące podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.
Mając na uwadze powyższe, wniosek A. R. o przyznanie prawa pomocy złożony wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. po wcześniejszym wystąpieniu przez stronę o przyznanie prawa pomocy został uznany za niedopuszczalny, wobec czego postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlegało umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a. przyjmując, że opisaną sytuację procesową obejmuje przypadek "zbędności" rozpoznania wniosku, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Z powyższych powodów, na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.