Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania P. w S. (dalej powoływany jako skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] o zatwierdzeniu podziału z urzędu działek nr [...] oraz [...] obręb [...] na działki nr [...], [...], [...] i [...], utrzymał w mocy tę decyzję
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Prezydent Miasta S. pismem z dnia 23 kwietnia 2007 r. wszczął z urzędu przez Prezydenta m. S. postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału przedmiotowych działek nr [...] oraz [...] stanowiących własność skarżącego.
Po uprzednim zawieszeniu postępowania na 12 miesięcy – zgodnie z regułą wynikającą z art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 268, poz., 2601 ze zm. dalej powoływaną jako ugn), postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Prezydent Miasta S. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału przedmiotowych działek zgodnie z własną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] (zmienioną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r.).
Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Prezydent Miasta S. zatwierdził z urzędu podział powołanych działek przedstawiony na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 lutego 2008 r. (nr [...]). Celem podziału było wydzieleniu działek nr [...] i [...] wchodzących w skład pasa drogowego ulicy [...], które będą przedmiotem wykupu na rzecz Miasta S. na prawach powiatu.
Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na niezgodność decyzji z art. 97 ust. 3 ugn, przebieg linii podziału działek przez drogę dojazdową i część zieleni, niezgodność linii podziału okazanej pracownikom skarżącego z linią na mapie stanowiącej załącznik do decyzji. Odwołujący zarzucił również niepełną datę na mapie, a w protokole nie ma opisu granic oraz dokumentów w oparciu, o które zostały przyjęte do zasobu.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka dopuszczalności podziału nieruchomości z urzędu określona w art. 97 ust. 3 ugn tj. niezbędność nieruchomości na cel publiczny. Niezbędność ta wynikała z konieczności rozbudowy układu komunikacyjnego ul. [...] zgodnie z powołaną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W takim przypadku podział może zostać dokonany wbrew woli właściciela albo użytkownika wieczystego.
Przedstawiony na załączniku mapowym projekt podziału jest zgodny z częścią graficzną stanowiącą załącznik 3A do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Kolegium nie dopatrzyło się rozbieżności w mapach stanowiących załącznik graficzny do postanowienia opiniującego podział oraz do zaskarżonej decyzji.
Znajdujący się w aktach sprawy protokół z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości zawiera opis granic oraz dokumentów w oparciu, o które zostały one przyjęte. Punkty graniczne wznowiono na podstawie danych geodezyjnych z operatu pomiarowego ewidencji gruntów i budynków miasta S. po modernizacji. Brak dokładnej daty na mapie podziału stanowi marginalne uchybienie, które nie może mieć wpływu na legalność decyzji podziałowej.
Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono naruszenie art. 97 ust. 3 ugn poprzez dokonanie podziału z urzędu nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, naruszenie § 9 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663) poprzez dokonanie podziału w oparciu o mapę, na której brak jest dokładnej daty (brak wskazania dnia).
Ponadto skarżący zarzuca naruszenie § 7 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia z uwagi na to, iż w protokole z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości dostarczonej przedstawicielom skarżącego nie ma opisu przebiegu granic oraz w oparciu o które te granice zostały przyjęte a granice działek [...] oraz [...] zostały wyznaczone na drodze dojazdowej, co utrudni skarżącemu korzystanie z urządzeń infrastruktury technicznej. Skarżący wskazał również, że jako zakładowi pracy chronionej organy powinny udzielać mu pomocy prawnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
- 2. Pierwszy zarzut, który wymaga wyjaśnienia to dopuszczalność podziału nieruchomości bez zgody użytkownika wieczystego. Zarzut ten jest całkowicie bezzasadny. Przepis art. 97 ust. 3 pkt 1 ugn przewiduje dopuszczalność podziału z urzędu, jeżeli nieruchomość jest niezbędna na cel publiczny. Podział ten jest dokonywany bez potrzeby uzyskania zgody właściciela, a w wielu przypadkach podział ten jest dokonywany w celu późniejszego wywłaszczenia nieruchomości. Dlatego w tej sytuacji nie jest konieczne w ogóle uzyskanie zgody właściciela (użytkownika wieczystego) na podział.
- 3. Niezbędność nieruchomości do realizacji celu publicznego wynikała w przedmiotowej sprawie z objęcia części dzielonej nieruchomości decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego budowy układu komunikacyjnego ulicy [...]. Dlatego też uznać należy, że spełniona została przesłanka podziału z urzędu przedmiotowych działek.
- 4. Trzeba ponadto zasygnalizować, że podział nieruchomości nie ma żadnego wpływu na wykonywanie prawa skarżącego. Dalej jest on użytkownikiem wieczystym całej nieruchomości, więc o żadnej ingerencji w możliwość wykonywania prawa użytkowania wieczystego jeszcze mówić nie można.
- 5. Zarzuty dotyczące nieprawidłowości sporządzania mapy podziałowej oraz protokołu przebiegu granic nie mają znaczenia dla postępowania podziałowego. W postępowaniu podziałowym uregulowanym w ustawie o gospodarce nieruchomościami organ nie dokonuje weryfikacji prawidłowości określenia współrzędnych punktów granicznych. W trakcie czynności przyjęcia granic wznowione zostały "zewnętrzne punkty graniczne". Kwestia dotycząca tych punktów nie może być w ogóle rozpatrywana w postępowaniu podziałowym, ponieważ byłoby to wkroczenie w postępowanie rozgraniczeniowe i stanowiłoby to naruszenie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Sąd nie widzi również podstaw do kwestionowania przyjętych wewnętrznych granic działki.
- 6. Wszelkie zarzuty dotyczące poprawności sporządzenia protokołu przyjęcia granic oraz mapy podziałowej wykraczają poza ramy oceny legalności decyzji podziałowej, ponieważ w ramach tego postępowania organ korzysta z dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie dokonuje on ponownej oceny poprawności sporządzenia mapy, gdyż nie ma takich kompetencji.
- 6. Przedmiotem oceny w postępowaniu podziałowym była ocena czy podział nieruchomości jest zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Działki nr [...] oraz nr [...] wchodzą w granice pasa drogowego ulicy [...] i są oznaczone symbolem dr. Trudno więc mówić, że działki te są zbędne na realizację celu publicznego wynikającego z powołanej decyzji lokalizacyjnej. Podobnie jak Kolegium, Sąd nie dopatrzył się rozbieżności na mapie z projektem podziału względem załącznika do decyzji o lokalizacji celu publicznego, które powodowałoby wadliwość decyzji o zatwierdzeniu podziału.
- 8. Dlatego też skarga nie mogła zostać uwzględniona.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.