Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 października 2003 r. sygn. akt I SAB 76/03 Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia, w terminie 1 miesiąca od doręczenia tego wyroku, wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...].
W dniu [...] lutego 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2003 r. i przekazało do ponownego rozpatrzenia sprawę dotyczącą wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu. W związku z niewydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, skarżący pismem z dnia 3 maja 2004 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o niezwłocznie podjęcie przewidzianych prawem działań mających na celu wyegzekwowania od Prezydenta W. wydania decyzji w sprawie ustanowienia użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. wyznaczyło Prezydentowi W. trzydziestodniowy termin do rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu. Termin ten nie został jednak dotrzymany.
W dnia 16 sierpnia 2005 r. skarżący otrzymał pismo z Urzędu Miasta W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami, w którym został poinformowany, że przedmiotowy wniosek zostanie rozpatrzony do grudnia 2005 r. Termin powyższy również nie został dotrzymany.
Pismem z dnia 6 grudnia 2005 r. S.K. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie z wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W piśmie z dnia 17 maja 2006 r. skarżący wskazał, że jego wniosek zawarty w skardze na bezczynność organu dotyczący odszkodowania pieniężnego od Prezydenta W. należy traktować jako wniosek o ukaranie tego organu grzywną.
W odpowiedzi na skargę S.K. z dnia 6 grudnia 2006 r. Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, z uwagi na brak podstaw do jej wniesienia. Organ pierwszej instancji wskazał, że nieruchomość położona przy ul. [...], oznaczona dawnym nr hipotecznym [...] cz. nr [...], składa się obecnie z następujących działek ewidencyjnych w obrębie [...]: nr [...] o pow. [...] m2 uregulowanej w KW nr [...], części o pow. [...] m2 dz. nr [...] oraz części o pow. [...] m2 dz. nr [...] uregulowanej w KW nr [...].
Działki ewidencyjne nr [...] i [...] są w całości zabudowane boksami garażowymi wybudowanymi przez ich najemców z własnych środków. Część działki ew. nr [...] zapewnia jedyną możliwość dojazdu do garaży, od strony ul. [...]. Ustanowienie na rzecz S.K., następcy prawnego dawnego właściciela, prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, wymaga dokonania wcześniejszego podziału dz. ew. nr [...].
W dniu 4 sierpnia 2005 r. została wyłoniona w trybie ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych jednostka wykonawstwa geodezyjnego "[...]" Sp. z o.o. w celu wykonania mapy sytuacyjnej z projektowanym podziałem przedmiotowej nieruchomości. Dokumentacja ta znajduje się na etapie przyjęcia do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu W. Pismem z dnia [...] września 2006 r. Prezydent W. poinformował, że w tym dniu wydał decyzję nr [...], odmawiającą ustanowienia na rzecz S.K. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby można było organowi administracji wymierzyć grzywnę.
Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność. Po drugie, warunkiem wymierzenia grzywny jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Obie te przesłanki w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione.
Wprawdzie Prezydent W. w dacie orzekania w niniejszej sprawie nie jest już w bezczynności, ponieważ w dniu [...] września 2004 r. wydał decyzję, którą rozpatrzył wniosek dawnego właściciela nieruchomości o ustanowienie własności czasowej do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], jednak wydał powyższą decyzję po upływie terminów wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35-37) i już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi o wymierzenie grzywny nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Jak wynika z akt sprawy, warunek uprzedniego pisemnego wezwania organu do dokonania czynności został dopełniony pismem z dnia 3 maja 2004 r., w którym skarżący domagał się niezwłocznie podjęcie przewidzianych prawem działań mających na celu wydanie decyzji w sprawie ustanowienia użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu.
Wprawdzie pismo to zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., ale przy piśmie z dnia 6 maja 2004 r. organ ten przesłał je do Prezydenta W. W toku prowadzonego postępowania Prezydent W. jedynie raz pismem z dnia 16 sierpnia 2005 r. poinformował skarżącego, że przedmiotowy wniosek zostanie rozpatrzony do grudnia 2005 r. Termin powyższy nie został jednak dotrzymany. Jeżeli, zdaniem organu, istniały przeszkody uniemożliwiające załatwienia sprawy w terminach przedstawionych w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 35-37) powinien on zawiadomić o tym stronę i wyznaczyć kolejny termin załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie organ tego nie uczynił.
Należy ponadto podkreślić, że nawet mając na uwadze potrzebę dokonania podziału dz. ew. nr [...], wydanie decyzji po prawie trzech latach od uprawomocnienia się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2003 r., uwzględniającego skargę na bezczynność, nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Skoro Prezydent W. nie załatwił sprawy pomimo wyroku Sądu uwzględniającego skargę na bezczynność i wezwania skarżącego do jego wykonania, wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Fakt wydania natomiast przed rozpoznaniem sprawy decyzji z dnia [...] września 2006 r. miał wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.