Uzasadnienie
E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania.
Na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt [...] obowiązki kuratora skarżącej, która jest częściowo ubezwłasnowolniona, powierzono B. S. i przyznano mu prawo do reprezentowania jej praw w sprawach urzędowych oraz postępowaniach sądowych. Z kolei postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] listopada 2017 r., sygn. akt [...], zmieniono pkt 3 postanowienia o ustanowieniu kuratora i przyznano kuratorowi prawo reprezentowania praw skarżącej wyłącznie w postępowaniu sądowym.
Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2018 r. wezwano kuratora skarżącej do złożenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – pisemnego oświadczenia, czy popiera skargę E. J. W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. oświadczył, że nie popiera skargi wniesionej przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast stosownie do art. 16 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo, dla osoby takiej ustanawia się kuratelę. Osoba ta jest ograniczona w zdolności do czynności prawnych, co oznacza, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zdolność procesową wyłącznie w sprawach wynikających z takich czynności prawnych, które może dokonywać samodzielnie (art. 26 § 2 p.p.s.a.).
W pozostałych sprawach, jak stanowi art. 17 kc, do ważności czynności prawnej, przez którą osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych zaciąga zobowiązanie lub rozporządza swoim prawem, potrzebna jest zgoda jej przedstawiciela ustawowego.
Z tego względu art. 27 p.p.s.a. normuje, że osoba fizyczna, która nie ma zdolności procesowej może podejmować czynności w postępowaniu sądowym tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego.
W niniejszej sprawie przedmiot sprawy administracyjnej, jest tego rodzaju, że w postępowaniu sądowym, nie ma zastosowania norma zawarta w art. 26 § 2 p.p.s.a. Przy czym skarżąca, ma ustanowionego kuratora postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt [...], zmienionym postanowieniem tego Sądu z dnia [...] listopada 2017 r., sygn. akt [...], który obowiązany jest reprezentować jej prawa w postępowaniach sądowych.
Powyższe oznacza, że czynności podejmowane przez stronę niemającą zdolności procesowej, z pominięciem kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym i został umocowany do jej reprezentowania, nie mogą wywołać skutku w postaci merytorycznego rozpoznania przez sąd zgłoszonych przez nią wniosków i środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., II OZ 636/05, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zatem skarga wniesiona osobiście przez skarżącą, która nie ma zdolności procesowej, z pominięciem reprezentującego jej prawa kuratora, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.