Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2004 r. nr [...]. W powyższym wyroku Sąd nie zawarł rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. skarżący A. K. wniósł o przyznanie kosztów postępowania według norm przepisanych. W treści wniosku skarżący wskazał na okoliczność niestawiennictwa na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. jego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, ustanowionego przez skarżącego w dniu 29 maja 2006 r. do reprezentowania go w niniejszej sprawie. Skarżący podniósł, że reprezentujący go profesjonalny pełnomocnik w pismach kierowanych do Sądu nie wnioskował o zwrot kosztów postępowania, jak również nie stawił się na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r., wobec czego Sąd w sentencji wyroku nie orzekł o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego. Nadto skarżący oświadczył, że wskutek niestawiennictwa jego pełnomocnika na rozprawie, z dniem 5 grudnia 2007 r. wypowiedział pełnomocnictwo reprezentującemu go dotychczas radcy prawnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Wobec tego stosowny wniosek musi być złożony najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, pod rygorem utraty uprawnienia do złożenia żądania zwrotu kosztów postępowania. O przysługującym stronie uprawnieniu i warunkach jego realizacji sąd administracyjny ma obowiązek pouczyć stronę skarżącą, jedynie wówczas, gdy nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. Podobnie w art. 6 tej ustawy, ustawodawca ustanowił obowiązek udzielania, przez sąd administracyjny, stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych i pouczeń o skutkach tych czynności lub skutkach zaniedbań.
Zatem Sąd nie udziela wskazówek i pouczeń stronie występującej w sprawie z adwokatem lub radcą prawnym.
W razie uwzględnienia skargi, w której nie zawarto żądania zwrotu kosztów sądowych i gdy takiego wniosku nie zgłoszono również w toku przewodu sądowego, sąd nie może orzec o zwrocie tych kosztów na rzecz skarżącego nawet w przypadku niepouczenia go z powodu nieobecności na rozprawie o przysługującym mu uprawnieniu, jeżeli tylko skarżący był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy, w postępowaniu w niniejszej sprawie, skarżący A. K. reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 67 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika procesowego lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia muszą być dokonywane wyłącznie tym podmiotom. Żaden z tych podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 1993 r., sygn. akt III CRN 30/93, OSN 1994, nr 7–8, poz. 160). Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony jest bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem również bezskuteczne procesowo. Przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Wobec tak brzmiącej treści powołanego wyżej art. 67 § 1, zawiadomienie o terminie rozprawy, wyznaczonej na dzień 5 grudnia 2007 r., Sąd doręczył zawodowemu pełnomocnikowi skarżącego, z pominięciem skarżącego A. K. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że wniosek skarżącego A. K. z dnia 11 grudnia 2007 r. o zwrot kosztów postępowania złożony został do Sądu już po zamknięciu rozprawy, a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, co obliguje Sąd do jego oddalenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.