Uzasadnienie
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] zawiesił postępowanie z odwołania Prezydenta Miasta S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia nabycia przez P. SA (dalej powoływane jako P.) prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy ul.[...], oznaczonej ewidencyjnie – obręb [...] jako działki nr [...], nr [...] oraz nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia przedstawiony został następujący stan faktyczny:
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. stwierdził na podstawie art. 34 ust. 1- 4 i art. 35 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.), nabycie z mocy prawa przez P. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy ul.[...].
Od powyższej decyzji odwołanie złożył Prezydent Miasta S. wskazując na fakt, że przedmiotowa nieruchomość nie służy zadaniom statutowym P., była zawsze ogólnodostępna i powinna być skomunalizowana na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32, poz. 191 ze zm.).
Minister Infrastruktury po wniesieniu odwołania, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu postanowienia Minister wskazał, że zagadnieniem wstępnym dla sprawy uwłaszczenia P. jest wynik postępowania z wniosku Prezydenta Miasta S. o komunalizację przedmiotowej nieruchomości w trybie powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Ewentualne potwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez gminę w trybie art. 5 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. będzie miało bowiem istotny wpływ na rozstrzygnięcie wniosku uwłaszczeniowego P. Dodatkowo Minister Infrastruktury wskazał, że toczące się wniosku Prezydenta Miasta S. postępowanie komunalizacyjne zostało zawieszone przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...].
Skargę na powyższe postanowienie Ministra Infrastruktury wniosły P. oraz Prezydent Miasta S. P. SA w skardze zarzuciło rażące naruszenie zaskarżonym postanowieniem art. 28 i art. 97 § 1 pkt 4 Kpa oraz art. 34 -34a powołanej ustawy z dnia 8 września 2000 r. Zdaniem P. w świetle art. 34 i art. 34a ustawy z dnia 8 września 2000 r. sprawa uwłaszczenia P. powinna być rozpatrzona jako pierwsza i na jej wynik nie ma żadnego wpływu postępowanie komunalizacyjne..
Natomiast Prezydent Miasta S. w skardze wskazał, że wnosząc odwołanie od powołanej decyzji Wojewody [...] miał na uwadze wyjście na jaw nowych okoliczności związanych z brakiem podstaw do ujawnienia się P. jako posiadacza przedmiotowej nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków.
Odpowiadając na skargi organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargi nie są zasadne. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego oraz przepisami kompetencyjnymi. Sądowa kontrola jest więc ograniczona i sprowadza się do oceny, czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również, czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie.
Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa.
Z wniosku Prezydenta Miasta S. zostało wszczęte postępowania komunalizacyjne na podstawie przepisów powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Decyzja komunalizacja w sprawie stwierdzenia nabycia mienia z mocy prawa ma charakter deklaratoryjny, ale zawiera również element konstytutywny, ponieważ gmina może dysponować mieniem gminnym dopiero z chwilą wydania decyzji przez wojewodę (wyrok NSA z dnia 20 października 1992 r. sygn. SA/Kr 1461/92).
Oznacza to, że w opisanym na wstępie stanie sprawy wynik postępowania komunalizacyjnego prowadzonego na tej podstawie, jest w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zagadnieniem wstępnym w postępowaniu o stwierdzenie nabycia użytkowania wieczystego gruntu przez P. Jeśli więc Wojewoda na wniosek P. z dnia 14 lipca 2003 r. wszczął postępowanie uwłaszczeniowe według stanu prawnego na dzień 5 grudnia 1990 r., to ustalenie w toczącym się postępowaniu, czy spełnione zostały określone w art. 5 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. przesłanki dla komunalizacji tej samej nieruchomości z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r., mają wpływ na treść rozstrzygnięcia wniosku P., ponieważ ewentualna komunalizacja uczyni bezprzedmiotowym toczące się postępowanie o nabycie mienia przez P. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 kwietnia 2005 r. sygn. akt K 30/03, komunalizacja mienia w trybie art. 5 ust. 1-2 powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r. wyłącza zastosowanie art. 34a ustawy o komercjalizacji PKP. Sąd w niniejszym składzie w całości podziela ten pogląd.
Dlatego Minister Infrastruktury prawidłowo stosownie do art. 97 § 1 k.p.a. zawiesił prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie nabycia mienia przez P. do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy komunalizacji nieruchomości.
Dodatkowo wskazać należy, że w ramach postępowania objętego niniejszą skargą, Sąd nie był uprawniony do zbadania zasadności zawieszenia postępowania komunalizacyjnego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.