Uzasadnienie
Radca prawny L. S. – J. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. K. (por. postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 913/09). W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 7 czerwca 2010 r., (k- 163) L. S. – J. zamieściła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego za udzielona pomoc prawną w I i II instancji.
Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną, wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej (k- 163) udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku radcy prawnego L. S. – J. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną udzieloną w I instancji, Sąd pragnie zaznaczyć, że z akt sprawy wynika, iż wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie podejmował jakichkolwiek czynności w imieniu skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, które zakończyło się wydaniem przez Sąd postanowienia z 3 września 2009 r. o odrzuceniu skargi. Zatem brak jest podstaw do orzekania w przedmiocie kosztów za pomoc prawną w tym zakresie.