Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 918/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną L. N. i L. N. od postanowienia tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2009 r. odrzucającego skargę L. N. i L. N. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru zabytków. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż nie można uznać za skutecznie opłacenie przez pełnomocnika skarżących będącego radcą prawnym wpisu sądowego od skargi kasacyjnej na rachunek inny niż rachunek właściwego sądu administracyjnego (pomimo wskazania właściwego adresata), wobec tego skarga kasacyjna jako nienależycie opłacona zdaniem Sądu podlegała odrzuceniu. Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących – radcy prawnemu I. P. w dniu 14 października 2009 r.
Pismem z dnia 20 października 2009 r. w/w pełnomocnik złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jednocześnie do wniosku pełnomocnik dołączył wydruk komputerowy uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż do skargi kasacyjnej złożonej w dniu 27 sierpnia 2009 r. na postanowienie z dnia 5 sierpnia 2009 r. dołączył oprócz dokumentu zawierającego pełnomocnictwo procesowe także dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa na rachunek właściwego urzędu miasta (na rachunek [...]) oraz dowód uiszczenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Z treści tegoż dokumentu wynika, że opłata ta została uiszczona tytułem "wpisu od skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 05 sierpnia 2009 r. Sygn. akt I SA/WA 918/09" i skierowana na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy ul. Jasnej 2/4, jednakże omyłkowo pomocnik skarżących posłużył się numerem konta na który wcześniej skierował opłatę skargową od pełnomocnictwa, a to na nr rachunku wskazanego wcześniej urzędu.
Powyższa pomyłka wynikła z faktu, iż w dniu sporządzania skargi kasacyjnej oraz jej opłacania pełnomocnik procesowy był chory [...]. Choroba ta skutkowała bardzo wysoką gorączką oraz silnym bólem głowy - do tego stopnia, iż tego samego dnia pełnomocnik zgłosił się w celu uzyskania niezbędnej pomocy lekarskiej na Szpitalny Oddział Ratunkowy [...]. Do wniosku zostało dołączone również zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 27 sierpnia 2009 r. przez lekarza w/w Oddziału, a zawierające rozpoznanie choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu.
W doktrynie przedstawiono pogląd, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżących w dniu 27 sierpnia 2009 r. wniósł skargę kasacyjną wraz z opłatą, którą z powodu choroby i związanej z tym wysokiej temperatury mylnie uiścił na konto urzędu miasta zamiast na konto tutejszego Sądu. O fakcie tym pełnomocnik dowiedział się w dniu 14 października 2009 r., gdyż w tym momencie został mu doręczony odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wcześniej pełnomocnik pozostawał w uzasadnionym, choć błędnym przekonaniu, że opłata sądowa wpłynęła na niewłaściwe konto. Omyłka w numerze konta wynikła ze złego samopoczucia pełnomocnika spowodowanego chorobą, przy czym oznaczył on prawidłowo adresata przelewu i prawidłowo określił tytuł będący podstawą tegoż przelewu. Zaznaczyć należy, iż w tym samym dniu chwilę wcześniej pełnomocnik uiszczał opłatę skarbową od pełnomocnictwa w niniejszej sprawie na konto urzędu miasta.
Dzień 14 października 2009 r. był dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem w tym dniu pełnomocnik skarżącej dowiedział się o uiszczeniu wpisu na niewłaściwe konto. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 21 października 2009 r. o przywrócenie terminu wniesiony został z w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona uiściła wpis od skargi kasacyjnej na prawidłowe konto. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się m.in. pomyłkę polegającą na pominięciu lub przestawieniu niektórych cyfr w wielocyfrowym numerze konta bankowego i wynikające z tego uiszczenie wpisu na inne konto nie może być poczytana za winę w rozumieniu art. 86 § 1 powołanej ustawy (por. post. SN z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03, LEX nr 80 250).
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej bez własnej winy.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć również, iż w dniu 10 kwietnia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz. 196), która w art. 2 pkt 8 uchyliła art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Zgodnie z treścią uchylonego art. 221 pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawiało się bez rozpoznania albo odrzucało bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie stałej. W obecnym stanie prawnym regulacja taka nie obowiązuje.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.