Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 maja 2009 r. M. F. i J. B. wniosły skargę na wydaną w pierwszej instancji decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2009 r. nr [...], którą organ udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w gminie P., w obrębie [...], oznaczonej jako działka ew. nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej współwłasność F. P., M. F., J. B. i R. B., w celu budowy odcinka autostrady płatnej [...].
Powyższa decyzja, w następstwie rozpoznania wniesionego od niej odwołania, została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z [...] maja 2009 r. nr [...].
Mając na uwadze to, że w treści skargi przywołano jedynie decyzję pierwszoinstancyjną, Sąd pismami z dnia 6 lipca 2009 r. wezwał M. F. i J. B. do udzielenia, w terminie 7 dni, odpowiedzi czy przedmiotem ich skargi jest decyzja Wojewody [...] nr [...] czy też decyzja Ministra Infrastruktury nr [...], pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano je, iż zaskarżyć skutecznie do Sądu można rozstrzygniecie wydane przez organ drugiej instancji, zaś niedopuszczalne jest wniesienie takiej skargi wyłącznie na decyzję organu pierwszej instancji.
Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącym w dniu 15 lipca 2009 r. – co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru i do chwili obecne pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero na wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzję ostateczną. Nie jest zaś w świetle powyższej regulacji możliwe skuteczne zaskarżenie decyzji wydanej w pierwszej instancji z pominięciem decyzji organu odwoławczego.
Z treści rozpoznawanej skargi jednoznacznie wynika, że jej przedmiotem jest pierwszoinstancyjna decyzja Wojewody [...] nr [...]. Decyzji takiej, jak już wyżej wspomniano, nie można jednak zaskarżyć do sądu administracyjnego co oznacza, że skarga M. F. i J. B. jest niedopuszczalna i jako taka podlegać musi odrzuceniu.
Zważyć przy tym należy, że w celu wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości co do prawidłowo odczytanej intencji skarżących, Sąd wezwał strony do wyjaśnienia czy przedmiotem ich skargi jest pierwszoinstancyjna decyzja Wojewody [...] czy też wydana w drugiej instancji decyzja Ministra Infrastruktury. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi, co uzasadniało odczytanie intencji skarżących zgodnie z literalnym brzmieniem ich skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.