Uzasadnienie
W dniu 24 maja 2007 r. B. F. i B. M. wnieśli za pośrednictwem Starosty P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia termu organowi grzywny z powodu niewykonania wyroku. Skarżący powołali art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z,m.) i wskazali, że Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2004 r. sygn. I SA 2555/03, pomimo wezwania do jego wykonania nie został wykonany. Powołanym wyrokiem Sąd uchylił decyzję Prezydenta W. z [...] lutego 2003 r. i decyzję Wojewody z [...] września 2003 r. o odmowie zwrotu nieruchomości. Postanowieniem z [...] marca 2007 r. Wojewoda [...] wyznaczył Starostę P. do załatwienia sprawy zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...],[...] i [...] z obrębu [...], nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...].
Pismem z 13 kwietnia 2007 r. skarżący wezwali Starostę P. do wykonania wyroku Sądu przez wydanie decyzji oddzielnie dla działek zwracanych i nie zwracanych. Organ – mimo upływu terminów – ani nie załatwił sprawy, ani nie zajął stanowiska wobec wezwań do wykonania wyroku, ani nie powiadomił o wydłużonym terminie załatwienia sprawy.
Odpowiadając na skargę Starosta P. wniósł o jej oddalenie. Postanowienie Wojewody z [...] marca 2007 r. wpłynęło do Starostwa w dniu 2 kwietnia 2007 r. Wojewoda załączył jedynie 1 teczkę "akt zastępczych" zawierającą tylko 31 mało istotnych kart. Brak podstawowych danych i dokumentów w tej sprawie uniemożliwił prowadzenie postępowania o zwrot. W dniu 4 kwietnia 2007 r. wystąpiono do różnych organów o przesłanie brakujących akt i udzielenie niezbędnych wyjaśnień w sprawie. Ponadto w trybie art. 36 § 1 k.p.a. organ powiadomił strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i deklarując równocześnie, że sprawa zostanie załatwiona w terminie jednego miesiąca od dnia zgromadzenia całego materiału dowodowego. Do dnia złożenia skargi do organu nie wpłynęły żądane dokumenty i informacje umożliwiające wydanie decyzji. O braku bezczynności może świadczyć fakt wydania przez Starostę decyzji z [...] maja 2007 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie zwrotu co do części nieruchomości w związku ze zrzeczeniem się przez strony części roszczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym decyzję lub stwierdzającym jej nieważność, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminów określonych w ustawie, np. w art. 35 k.p.a. W takim przypadku stronie przysługuje skarga z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, po uprzednim pisemnym wezwaniu tego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie skarżący dopełnili obowiązku wezwania do wykonania wyroku. Sąd bada zasadność skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na dzień jej złożenia. Z akt wynika, że postanowienie Wojewody z [...] marca 2007 r. wraz z częścią materiału dowodowego wpłynęło do Starosty P. w dniu 2 kwietnia 2007 r. Jak wynika z odpowiedzi na skargę organ podjął niezwłocznie (4 kwietnia 2007 r.) czynności zmierzające do skompletowania całości niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy materiału dowodowego.
Do dnia złożenia skargi (24 maja 2007) żądane dokumenty nie wpłynęły. Zgodnie z art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się m.in. opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu. W ocenie Sądu wyznaczenie Starosty P. do załatwienia sprawy po wyroku z 8 listopada 2004 r. bez równoczesnego przekazania termu organowi niezbędnych dokumentów – powoduje, że opóźnienie w wydaniu rozstrzygnięcia nastąpiło bez winy organu pierwszej instancji. W tej sytuacji nie było podstaw do zastosowania w sprawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy.