Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 935/09 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania M. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 26 marca 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wobec powyższego ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu na to postanowienie był dzień 2 kwietnia 2010 r.
W dniu 6 kwietnia 2010 r. M. S. wniósł do tutejszego Sądu sprzeciw od wskazanego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że przekroczył termin do złożenia sprzeciwu, ponieważ nie mógł się zająć jego sporządzeniem, gdyż dopiero w ostatnich dniach zamieszkał ponownie w swoim mieszkaniu po koniecznej [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Tak więc przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
We wniosku skarżący wskazał, że przyczyna uchybienia terminu spowodowana była przebywaniem poza miejscem zamieszkania.
W orzecznictwie do zawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się m.in. nieprzebywanie pod stałym adresem, który podano, jako adres, pod który miały być kierowane pisma (post. WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., III SA/Wa 368/04, niepubl.), przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (post. WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., III SA 2384/03, niepubl.), dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wa 1329/01, niepubl.), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 20000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.)
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób należyty braku winy w uchybieniu terminu. Wskazana we wniosku przyczyna przekroczenia terminu do wniesienia sprzeciwu jest niewystarczająca do uznania przez Sąd braku po stronie skarżącego winy w uchybieniu terminu. Zauważyć należy, iż fakt nie mieszkania przez skarżącego w swoim mieszkaniu nie powinien być przeszkodą w sporządzeniu sprzeciwu od doręczonego mu postanowienia. Ponadto podkreślić należy, że wniesienie sprzeciwu jest czynnością odformalizowaną i nie wymaga udziału pełnomocnika profesjonalnego. Istotne jest tylko zachowanie przez stronę terminu do wniesienia środka i złożenie stosownego oświadczenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.