Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 935/17 uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2014 r. nr [...] oraz zasądził od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz M. S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
M. S. pismem z 24 stycznia 2018 r. złożył w terminie zażalenie na zawarte w punkcie 2 wyroku z 19 grudnia 2017 r. postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji winien zasądzić od organu administracji kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi oraz 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W niniejszej sprawie rozpoznawane zażalenie na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Z treści art. 205 § 2 P.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie opłaty za czynności adwokatów reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej niż określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i b – wynosi 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych.
Zdaniem Sądu, należna skarżącemu kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego to 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych, na którą składa się wpis sądowy w wysokości 100 (sto) złotych oraz koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem w wysokości 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. oraz 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.