Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 94/08 odrzucił – jako wniesioną z uchybieniem terminu – skargę kasacyjną E. K. od wyroku tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 94/08 oddalającego skargę E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...].
Pismem z dnia 7 lipca 2008 r. skarżąca reprezentowana przez adw. J. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że uchybienie formalne polegające na wniesieniu skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (skutkiem czego do sądu właściwego została ona przekazana z uchybieniem terminu) nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych od skarżącej i wyniknęło z omyłki osoby wysyłającej pocztę, która to osoba w Kancelarii odbywała praktykę. Pełnomocnik wyjaśniła, że w terminie bezpośrednio poprzedzającym wniesienie skargi i w dniu upływu terminu do jej wniesienia, tj. od 4 do 11 czerwca 2008 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym za granicą, na dowód czego przedłożyła kopię rezerwacji biletów lotniczych. Ponieważ nie miała możliwości zapewnienia w tym czasie zastępstwa, powierzyła odbieranie i wysyłanie przygotowanej poczty pracującemu w Kancelarii stażyście.
Pomimo tego jeszcze przed wyjazdem i bezpośrednio po przyjeździe na urlop kontaktowała się za pośrednictwem poczty mailowej z osobą, którą uczyniła odpowiedzialną za terminowe złożenie skargi kasacyjnej w sądzie (na dowód czego przedłożyła wydruki z poczty elektronicznej). Osoba wysyłająca skargę kasacyjną pomimo tego, że na skardze wyraźnie było napisane "za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" oraz pomimo wskazówki złożenia skargi w sądzie mylnie zaadresowała kopertę i wysłała ją bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik podkreśliła przy tym, iż zdaje sobie sprawę, że dbałość o odpowiedni sposób działania personelu Kancelarii należy do pełnomocnika, jednak przedstawione powyżej argumenty świadczą o tym, że nie można przypisać jej winy z powodu złej organizacji sekretariatu. Pozostawiła bowiem zadania do wykonania, właściwie je opisała, dwukrotnie przypomniała i dała instrukcję w wewnętrznej korespondencji Kancelarii. Zawiódł niestety człowiek z powodu swojego niedoświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl postanowień zawartych w art. 86 i art. 87 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
- - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,
- - wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin
- - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu
- - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie strona nie wykazała podstawowej przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu jaką jest brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu, pełnomocnik strony skarżącej, nie może skutecznie powoływać się na okoliczności związane z błędnym wykonaniem polecenia przez pracowników Kancelarii, które spowodowały niedotrzymanie terminu. Zważyć należy, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Nie wyłącza braku winy fakt przebywania pełnomocnika na urlopie i wysyłanie w jego zastępstwie skargi kasacyjnej przez niedoświadczonego pracownika Kancelarii, który mimo otrzymanych wskazówek omyłkowo skierował skargę do niewłaściwego sądu. Przy dochowaniu należytej staranności pełnomocnik powinien był, jako profesjonalista, dopilnować aby czynność procesowa została dokonana terminowo i sprawdzić czy skarga została wysłana do sądu właściwego, a nie ograniczyć się jedynie do przypomnienia o obowiązku złożenia jej w sądzie. Tym bardziej, iż jak sam przyznaje wykonanie tych czynności zlecił pracownikowi niedoświadczonemu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.