Uzasadnienie
W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] informujące o pozostawieniu, na podstawie art. 64 § 2 kpa, bez rozpoznania jego podania – wniesionego do tego organu w dniu 27 marca 2009 r., zarejestrowanego pod sygn. [...] – ze względu na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku wniosku przez jego skonkretyzowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o których mowa w art. 3 § 2 tej ustawy, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy.
Zaskarżone do Sądu pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] nie konkretyzuje bowiem żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 kpa, nie wymaga wydania przez organ ani decyzji, ani postanowienia, bowiem jest to jedynie czynność materialnotechniczna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 295/06, LEX nr 326279). Zaskarżonego pisma nie można zatem uznać także za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tego przepisu wynika, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008, sygn.. akt I OSK 1170/08).
Stwierdzić zatem należy, że skoro zaskarżone pismo Kolegium nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.