Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2007 roku oddali skargę Z. P., R. P. i L. P. złożoną na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2007 roku.
Wnioskiem z dnia 21 listopada 2007 r. (data nadania przesyłki do sądu), skarżący R. P. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego 5 października 2007 roku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż skarżącemu we wrześniu 2007 roku przesłano zawiadomienie o terminie rozprawy. W tym czasie skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania, natomiast zawiadomienie odebrał jego syn, który nie powiadomił go o terminie rozprawy. Dopiero w dniu 15 listopada 2007 roku dowiedział się telefonicznie o oddaleniu skargi.
Razem z wnioskiem o przywrócenie terminu został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku uiszczenie wpisu sądowego od skargi 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2).
W przedmiotowej skarżący R. P. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego- obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy (tak np. SN w postanowieniu z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku należy zatem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności procesowej w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się strony w dotrzymaniu terminu. Zdaniem sądu żadne tego typu kroki nie zostały podjęte, skarżący nie poinformował bowiem sądu o czasie, w jakim będzie przebywał poza miejscem zamieszkania. Poza tym w aktach sprawy znajduje się dowód doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy E. P. (żonie skarżącego) w dniu 30 lipca 2007 roku, a nie- jak podał skarżący we wniosku- we wrześniu. Doręczenie przesyłki do rąk dorosłego domownika jest zaś doręczeniem prawidłowym w świetle treści art. 72 powołanej wyżej ustawy.
Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji postanowienia.