Uzasadnienie
W dniu 17 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpatrzeniu skargi (zażalenia – zgodnie z art. 37 § 1 kpa) w/w na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. orzekło o nieuwzględnieniu skargi.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygnatura akt IV SA 1866/00 jeżeli "brak jest szczególnych unormowań kodeksu postępowania administracyjnego o możliwości zaskarżenia (...) postanowienia, stronie zatem nie przysługuje prawo podważenia tego stanowiska (postanowienia) w trybie procesowym (...). Jest to zrozumiałe, zważywszy, że niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu, gdyż spełniła warunek formalny określony w art. 37 § 1 kpa (...)"
Pogląd ten został również potwierdzony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r. sygnatura akt I SA 572/99.
Skarżąca A. Z. poprzez złożenie zażalenia na bezczynność organu wyczerpała tryb instancyjny. Organ słusznie pouczył skarżącą o niezaskarżalności postanowienie z dnia 12 listopada 2007 r., gdyż stronie skarżącej, zgodnie z powyższym orzeczeniem NSA, przysługuje tylko skarga na bezczynność organu.
Mając na uwadze przytoczone wyżej orzeczenia Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 ust 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.