Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 marca 2013 r. [...] Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] ustalające opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w J. przy ul. [...].
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie bądź odrzucenie. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zaskarżone orzeczenia zawierało pouczenie o możliwości wniesienia sprzeciwu do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z analizy przytoczonych powyżej przepisów wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, które mogłyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej z punktu widzenia legalności.
Nie ulega wątpliwości, że kwestie dotyczące aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W myśl art. 79 ust. 3 tej ustawy kolegium wydaje orzeczenie o ustaleniu wysokości opłaty. Od tego orzeczenia natomiast odwołanie nie przysługuje. Zgodnie zaś z przepisem art. 80 od ww rozstrzygnięcia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.
Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że postępowanie przed samorządowym kolegium odwoławczym jest postępowaniem szczególnym, do którego jedynie odpowiednio mają zastosowanie niektóre przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie jest to jednak postępowanie administracyjne, a rozstrzygana w nim sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, lecz stanowi sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Spór w przedmiocie opłat z tytułu użytkowania wieczystego jest typowym sporem cywilnym dotyczącym należności pieniężnej.
Na marginesie dodać trzeba, że czynności podejmowane przez kolegium w postępowaniu dotyczącym opłaty za użytkowanie wieczyste nie są również aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ppsa). Postępowanie przed kolegium jest etapem przedsądowym w postępowaniu cywilnym, a więc nie należy ono do spraw z zakresu administracji publicznej w sensie przedmiotowym.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.