Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi P. P. na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr[...], odrzucił skargę.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – P. T. W dniu 15 października 2015 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w ramach przyznanego prawa pomocy, oświadczając jednocześnie, że wynagrodzenie to nie zostało pokryte w żadnej części.
Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. przywrócono skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 1 lipca 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 60/16 po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 490 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 16 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik nie prowadził sprawy w
I instancji, gdyż został ustanowiony po wydanym przez Sąd w dniu 1 lipca 2015 r. postanowieniu odrzucającym skargę. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu wraz z zawartym w niej wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Z tego względu, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia w zw. z art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.