Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2001 r. A. P. działający w imieniu A. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia - decyzji Prezydium Rady Narodowej m. K. nr [...] z dnia [...] września 1969 r. w części pkt [...] orzekającej o wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomości położonej w K. w b. gm. kat. [...] ozn. jako działki nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] m-.
W dniu [...] lipca 2001 r. do tamtejszego sądu wpłynęło pismo adwokata A. B. - pełnomocnika S. S., będącej zgodnie z informacją zawartą w niniejszym piśmie córką A. J. W piśmie oświadczono, iż A. J. zmarła oraz potwierdzono w imieniu mocodawczyni jak i jej pełnomocnika czynność dokonaną przez A. P. wnoszącego skargę do sądu.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zgodnie z którym sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu [...] lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo S. S. w którym oświadczyła, że cofa przedmiotową skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego (k-12).
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym, a w związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji.