Uzasadnienie
J. P. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF), wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł, a ponadto, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2, nie posiada innego majątku, w tym oszczędności. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że obecnie ponosi następujące wydatki na utrzymanie się: czynsz – [...] zł, leczenie – [...] zł, energia i gaz – [...] zł oraz że spłaca kredyt– [...] zł.
Na mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca została wezwana do złożenia dodatkowych informacji odnoszących się do wykazywanej we wniosku sytuacji majątkowej, m.in. poprzez nadesłanie aktualnego dokumentu ujawniającego dochody uzyskiwane z tytułu emerytury, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i lokat, przedłożenie dokumentów potwierdzających ponoszenie przez skarżącą wydatków wskazanych we wniosku o prawo pomocy oraz dokumentów potwierdzających jej obciążenia finansowe.
Wezwanie sądowe w tym przedmiocie skarżąca otrzymała [...] lipca 2012 r. W dniu [...] lipca 2012 r. strona uiściła wpis od skargi.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Złożony wniosek o prawo pomocy należało oddalić.
Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od ustanowionej w art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów tego postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oświadczenia złożone we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, gdyż z jednej strony wysokość środków uzyskiwanych przez skarżącą z tytułu emerytury nie pozwalała zakwalifikować skarżącej jako osoby, która nie posiada zdolności do ponoszenia kosztów postępowania we własnym zakresie, z drugiej zaś strony - wysokość i rodzaj wydatków wskazanych przez wnioskodawczynię nie zezwalała, bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wykluczyć skarżącej z grona beneficjentów instytucji prawa pomocy. W tych warunkach wezwanie skierowane do skarżącej w trybie art. 255 p.p.s.a. miało jej pomóc wykazać w sposób trudny do podważenia, że złożony wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie. Podnoszona przez stronę sytuacja finansowa kwalifikująca się jako ubóstwo uzasadniające zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych zostałaby bowiem wykazana w sposób najpełniejszy poprzez przedstawienie dokumentów poświadczających wykazany we wniosku stan zadłużenia skarżącej.
Skarżąca nie udzieliła jednak, pomimo wezwania, żądanych informacji, nie przedstawiła też przyczyn, z powodu których uchyliła się od tego obowiązku. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i z tego względu powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Skoro zatem wnioskodawczyni na wezwanie sądowe nie złożyła wyjaśnień co do swojej sytuacji finansowej, to w konsekwencji uniemożliwiła ustalenie, czy spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W takich warunkach deklarowana przez wnioskodawcę kondycja finansowania nie może być uznana za rzeczywiście istniejącą i przez nią posiadaną oraz uprawniającą do uwzględnienia wniosku o prawo pomocy.
Z uwagi na to, że wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień odnoszących się do wykazanej przez wnioskodawczynię w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacji majątkowej skutkowało uiszczeniem przez skarżącą kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi (k.
- 22) to należało przyjąć, iż skarżąca odstąpiła od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe również uzasadnia odmowę udzielenia tej pomocy.
W tych okolicznościach na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.