Uzasadnienie
T. G. wniosła skargę na "bezczynność/przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie o sygn. [...], wezwanie skierowane w dniu [...] maja 2015 r." do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak sprecyzowała w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. swoją uprzednio wniesioną skargę.
Zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej adwokat M. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi [art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej "P.p.s.a."], przez jej sprecyzowanie, tj. konkretne wskazanie przedmiotu oraz daty wniosku w rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało bezczynne.
Ponadto poinformował, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało – na zasadzie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej "kpa.") - zażalenie T. G. z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie bezczynności Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w okresie od maja 2014 do lutego 2015 r. - ze nieuzasadnione. Postanowienie to zostało doręczone T. G. w dniu [...] maja 2015 r. T. G. wystąpiła pismem z dnia [...] maja 2015 r. do Kolegium, w związku z czym organ ten pismem z dnia [...] maja 2015 r. zwrócił się do skarżącej, czy wystąpienie z dnia [...] maja 2015 r. należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu [...] maja T. G. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1108/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], wydane w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione, jako niepodlegającą kognicji sądów administracyjnych.
Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że T. G. nie wyraziła zgody na cofnięcie uzgodnionego z nią stanowiska odnoście przedmiotu skargi z dnia [...] maja 2015 r. oraz sprecyzował, że pismem z dnia [...] lutego 2015 r. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z żądaniem usunięcia stanu bezczynności istniejącego po stronie Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], która to bezczynność w ocenie skarżącej podlegała m.in. na zaniechaniu wydawania jej korespondencji. Orzeczenie z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] nie rozstrzygnęło tej istotnej dla skarżącej kwestii, dlatego skarżąca w dniu [...] maja 2015 r. wystąpiła z wezwaniem do usunięcia stanu bezczynności, powstałego po stronie Kolegium. Skoro Kolegium nie rozpoznało żądania strony to pozostaje w oczywistej zwłoce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym dla spraw wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W niniejszej sprawie treść pisma precyzującego skargę T. G. wskazuje, że w istocie kwestionuje ona zapadłe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w którym organ ten, działając na podstawie art. 37 § 1 kpa. uznał za nieuzasadnione zażalenie skarżącej w sprawie bezczynności Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w okresie od maja 2014 r. do lutego 2015 r.
Wniesiona skarga nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] uznające za nieuzasadnione zażalenie strony skarżącej, złożone w trybie art. 37 kpa. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania, mającym całkowicie inny charakter aniżeli zażalenie, o którym mowa w art. 141–144 kpa. Rozpatrując to zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem. Na podstawie art. 37 § 2 kpa w związku z art. 123 § 1 kpa. i art.141 § 1 kpa. uznać należy, że sprawy te są załatwiane postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienia te nie podlegają zatem zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego.
Tym samym istniejący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy.
Skoro zatem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] uznające zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa za nieuzasadnione, nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Powyższe oznacza, że skarga złożona przez T. G. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Ponadto prawomocnym postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1108/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę ww. osoby na wskazane uprzednio postanowienie.
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.