Uzasadnienie
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., [...], utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2003 r., [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z dnia [...] listopada 1997 r., nr [...], orzekającej o przekazaniu w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" gruntu o powierzchni [...] m², stanowiącego własność Gminy W., położonego w W. w rejonie ulic [...],[...],[...] i [...], stanowiącego działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...].
Uzasadniając tę decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z dnia [...] listopada 1997 r. wystąpił W.B. SKO w W. decyzją z dnia [...] maja 2003 r. odmówiło wszczęcia postępowania podając w uzasadnieniu, że brak jest podstaw do uznania W.B. za stronę postępowania, gdyż nie posiada interesu prawnego, a co najwyżej interes faktyczny, a to nie jest wystarczające do żądania stwierdzenia nieważności decyzji o przekazaniu powyższego gruntu w użytkowanie wieczyste. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W.B. podał, że wydana przez Zarząd Gminy W. decyzja narusza jego interes prawy, bowiem powinien w trybie art. 207 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami część tego gruntu otrzymać w użytkowanie wieczyste.
Oceniając złożony wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że ze względu na nadzwyczajny tryb postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wprowadzona została instytucja odmowy wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.), co może nastąpić z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Gminy W. nie może być rozpoznane w oparciu o wniosek W. B., który nie ma przymiotu strony w postępowaniu związanym z przekazaniem Spółdzielni "[...]" opisanego gruntu w użytkowanie wieczyste. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes lub obowiązek. Interes prawny wynika z przepisów prawa materialnego. Cechą interesu prawnego jest to, że ma on charakter indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywne, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego.
W.B. nie wykazał, w jaki sposób decyzja z [...] listopada 1997 r. ma wpływ na jego sytuację prawną. Z tego względu osobie zgłaszającej żądanie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie przysługuje uprawnienie strony. Powołane przez W. B. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2003 r., sygn. II CKN 1155/00, dotyczy aktu notarialnego, a nie decyzji administracyjnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.B. podniósł, że decyzją Zarządu Gminy W. z dnia [...] listopada 1997 r. objęte jest mienie skarżącego znacznej wartości. Przekazanie w użytkowanie wieczyste gruntu bez przeniesienia własności budynków czyni tę decyzję nieważną z mocy prawa. Decyzja ta narusza zasady współżycia społecznego, co czyni ją także nieważną w świetle Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 207 ustawy o gospodarce nieruchomościami powinno być ustanowione dla skarżącego użytkowanie wieczyste gruntu, na którym pobudowany został pawilon handlowy zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Pawilon ten nie kwalifikuje się do rozbiórki.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Oceniając wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] listopada 1997 r. należało w pierwszej kolejności dokonać analizy dopuszczalności podjęcia takiego postępowania. W sprawie ustalono, że skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu związanym z przekazaniem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Skarżący jest zainteresowany gruntem pod pawilonem, jednakże nie ma to wpływu na interes prawny, będący podstawą uznania podmiotu za stronę postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd skargę uwzględnił, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Stosownie do art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Przedstawione Sądowi akta zawierają istotne braki. W aktach tych nie ma następujących dokumentów:
- 1) wniosku W.B. o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z [...] listopada 1997 r.;
- 2) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2003 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] listopada 1997 r.;
- 3) dowodu doręczenia skarżącemu powyższej decyzji SKO w W.;
- 4) wniosku W.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W związku z powyższym Sąd badając legalność zaskarżonych orzeczeń nie mógł zbadać, jakie zarzuty przeciwko decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2003 r. przedstawił skarżący, ani czy wniosek ten został złożony w terminie.
W badaniu przez Sąd zgodności z prawem wydanych decyzji zawiera się także konieczność oceny, czy wniesiony środek odwoławczy, w tym przypadku wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, został złożony w terminie określonym w art. 127 § 3 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. Przedstawione Sądowi niepełne akta administracyjne nie dają podstaw do stwierdzenia, że postępowanie w tej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym Sąd uznał za konieczne uchylenie zaskarżonych decyzji. Powyższe oznacza, że Sąd przed ustaleniem, zgodności postępowania z przepisami procesowymi nie mógł zajmować się kwestiami merytorycznymi odnoszącymi się do prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1997 r.
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.