Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Odpis powyższego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 3 lutego 2017 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).
W dniu 13 lutego 2017 r. skarżący osobiście złożył w siedzibie Sądu sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, ze zm., dalej: P.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wojewódzkiego sądu administracyjnego o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8 strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw, w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego nie zawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie z dnia 11 stycznia 2017 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 3 lutego 2017 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem z dniem 10 lutego 2017 r. (piątek).
Z akt sprawy wynika, że sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został złożony przez skarżącego osobiście w siedzibie Sądu w dniu 13 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego).
Stwierdzić zatem należy, że sprzeciw został wniesiony przez M.S. po upływie siedmiu dni, od daty doręczenia ww. postanowienia.
Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.