Uzasadnienie
K. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Decyzją tą Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu przez K. A. należności z tytułu wypłaconych w okresie od [...] października 2013 r. do [...] września 2014 r. dla przedstawiciela ustawowego L. C. na rzecz osoby uprawnionej W. A. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dnia spłaty.
W związku z przedmiotową skargą K. A. wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego, które wobec braku jakiegokolwiek majątku skarżącego nie przyniesie efektów, a jedynie wygeneruje dodatkowe koszty, które skarżący będzie zobowiązany uiścić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi.
Przede wszystkim wskazać należy, że z treści powołanego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Z samego uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący nie ma żadnego majątku, z którego można prowadzić egzekucję, a więc ewentualna próba wykonania decyzji nie spowoduje realnej szkody po stronie skarżącego. Kosztów egzekucji zaś, jeśli skarga zostanie uwzględniona, nie można będzie zaliczyć do skutków trudnych do odwrócenia.
W ocenie Sądu w sprawie nie zaszły więc przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.