Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W.R. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2017 r. została doręczona stronie w trybie zastępczym ze skutkiem doręczenia w dniu 21 marca 2017 r.
W.R. pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...].
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę niniejszą jako spóźnioną należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Stwierdzenie bowiem niedopuszczalności skargi powoduje, że sprawa nie może być rozpoznawana w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia.
Z analizy akt sprawy wynika, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2017 r. została doręczona W.R. w trybie zastępczym, tj. w trybie art. 44 § 4 k.p.a., ze skutkiem doręczenia w dniu 21 marca 2017 r. Przesyłka była podwójnie awizowana przez Pocztę Polską – w dniu 6 i w dniu 14 marca 2017 r. – i została zwrócona do organu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Oznacza to, że niniejsza skarga nadana w dniu 19 czerwca 2017 r. została złożona z naruszeniem terminu, który upłynął z dniem 20 kwietnia 2017 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał niniejszą skargę jako spóźnioną za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.