Uzasadnienie
I. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...]. Uzasadniając skargę strona wskazała, że powyższym pismem organ odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., w części dotyczącej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], która to czynność stanowi odpowiedź na wezwanie z dnia [...] lutego 2013 r., do usunięcia naruszenia prawa w postaci pisma z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności i nakazanie podjęcia stosownych działań polegających na wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że w tej sprawie strona nie może domagać się skutecznie żądania wszczęcia postępowania przez organ z urzędu i tym samym czynności podjęte w tym zakresie przez organ administracji nie powinny podlegać kontroli sądowej w trybie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotowy zakres kontroli sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne akty, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a art. 3 § 2 p.p.s.a.
Analizując treść zaskarżonego aktu prawnego Sąd doszedł do przekonania, że nie jest on decyzją administracyjną, nie jest też innym aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia [...] listopada 2011 r., skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w części dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez [...] Park [...] w C. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa będącego w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie W., położonego w C., stanowiącego teren [...] Miasteczka, oznaczonego jako działka nr [...]. Wojewoda [...] w dniu [...] lutego 2013 r., wydał w tym zakresie postanowienie odmowne, a jednocześnie pismem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] poinformował skarżącą, że nie zostanie wszczęte postępowanie w tej sprawie z urzędu. Na skutek wezwania I. W. do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lutego 2013 r., Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał pismo z dnia [...] marca 2013 r., na które strona wniosła skargę do sądu administracyjnego.
Powyższe wskazuje zatem na to, że pismo z dnia [...] marca 2013 r., stanowi w istocie jedynie odpowiedź organu na wcześniejsze pismo z dnia [...] lutego 2013 r., w którym organ wyjaśnił stronie motywy nieuwzględnienia jej wniosku o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Tym samym pisma tego, nie można zaliczyć do aktów, czy też czynności z zakresu administracji publicznej podlegających ocenie i kognicji sądów administracyjnych.
W konsekwencji, brak zatem zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, aby sposób załatwienia sprawy żądania I. W. nastąpił w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu, czy czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżona przez stronę czynność nie mieści się zatem w zakresie właściwości sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.