Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania M. R. od decyzji z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] wydanej przez Kierownika Działu Pracy Socjalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. przyznającej zasiłek celowy w kwocie [...] zł na dofinansowanie zakupu żywności i zasiłek celowy w kwocie [...] zł na dofinansowanie zakupu leków, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podało, że decyzją z dnia [...] marca 2004 r. przyznano M. R. zasiłek celowy na dofinansowanie zakupu żywności i leków w łącznej kwocie [...] zł, z uwagi na to, że sytuacja życiowa wnioskodawczyni uzasadnia objęcie jej pomocą społeczną. Uwzględniając sytuację finansową ośrodka oraz liczbę osób lub rodzin ubiegających się o pomoc, uznano, iż do przyznania jest możliwa tylko kwota [...] zł na zakup żywności i [...] zł na zakup leków.
W piśmie z dnia 29 marca 2004 r. skierowanym do Kierowania Działu Pracy Socjalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej M. R. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie swojego wniosku i głębsze zapoznanie się z aktami, twierdząc, że jej sytuacja zdrowotna uległa pogorszeniu w związku ze staniem w kolejce po konserwy z pomocy społecznej, a poza tym nie wie z czego utrzymać syna, jak zapewnić ciepło w mieszkaniu, jak zapłacić za prąd, jak dokonać zakupów na zbliżające się święta.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. rozpoznając odwołanie stwierdziło, że M. R. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z [...] letnim synem, utrzymuje się z alimentów na syna w wysokości [...] zł i zasiłku rodzinnego w kwocie [...] zł, leczy się w Poradni Zdrowia [...].
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja przyznająca zasiłek celowy na zakup żywności kwocie [...] zł i zakup leków w kwocie [...] zł, jest prawidłowa pod względem merytorycznym i formalnym, ponieważ zgodnie z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leczenia i leków, remontu, opału i odzieży, kosztów pogrzebu, a osoba wnioskująca o przyznanie pomocy, spełnia kryterium dochodowe określone w art. 4 ustawy o pomocy społecznej, i jednocześnie spełnia kryteria wymienione w art. 3 pkt 2-11 czyli np. bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej choroby.
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., w przypadku rozstrzygania w sprawie zasiłku celowego, organ pomocy społecznej działa w ramach tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, ze sam fakt spełniania kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej zasiłku, jak również nie oznacza obowiązku organu przyznania zasiłku w wysokości stosownej do potrzeb. Decyduje o tym przede wszystkim rozmiar środków finansowych, jakimi na ten cel dysponuje organ pomocy społecznej, oraz ilość osób uprawnionych do uzyskania tej pomocy.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. R., podnosząc, że nie zgadza się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., podnosząc również swoją trudną sytuację materialną i brak pracy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd obowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja oraz decyzja poprzedzająca wydane zostały na podstawie art. 32 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.), który stanowił, że w celu zaspokojenia niezbędnej pomocy bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej.
Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.), a utraciła moc ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej.
Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (...), z dniem wejścia w życie ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (...).
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skoro zatem zaskarżona decyzja wydana na podstawie ustawy, która utraciła moc z dniem wejścia w życie nowej ustawy – wygasła, tym samym postępowanie sądowe w zakresie kontroli zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.