Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania L. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan sprawy:
Wojewoda [...] działając na podstawie art. 1, art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 3 pkt 2 oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418), decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] orzekł o odmowie potwierdzenia posiadania przez L. S. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w miejscowości T., powiat Z., województwo [...].
Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Skarbu Państwa wniosła L. S., kwestionując rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego i podnosząc, iż rozstrzygnięcie Wojewody [...] jest dla niej krzywdzące.
Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy stwierdził, że Wojewoda [...] działając na podstawie art. 1, art., 2 pkt. 1, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 3 pkt 2 oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] odmówił potwierdzenia posiadania przez L. S. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w miejscowości T., powiat Z., województwo [...], stwierdzając, iż w dniu 1 września 1939 r. wyżej wymieniona nieruchomość nie znajdowała się w granicach Rzeczypospolitej Polskiej, lecz położona była na terytorium Związku Socjalistycznego Republik Radzieckich.
W postępowaniu ustalono, iż L. S. nabyła w całości spadek po matce L. B. postanowieniem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] października 1999 r., sygn. akt [...] Ns [...], która pozostawiła nieruchomość w osiedlu miejskim T., obwód [...]. Nieruchomość położona w miejscowości T., powiat Z., województwo [...] nie leżała w przedwojennych granicach Rzeczypospolitej Polskiej, to jest granicach przed 1 września 1939 r.
W związku z powyższym organ odwoławczy podzielił pogląd wyrażony w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. odmawiającym przyznania L. S. rekompensaty za ziemię pozostawioną poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położoną w miejscowości T., powiat Z., województwo [...], powołując się na wymóg pozostawienia nieruchomości na obszarze należącym przed dniem 1 września 1939 r. do Rzeczypospolitej Polskiej.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła L. S. Nie kwestionując ustaleń dokonanych w postępowaniu administracyjnym skarżąca podniosła, że powrót jej matki wraz z dziećmi był niemożliwy z uwagi na represje stosowane wobec ludności powracającej na swoje posiadłości. Stwierdziła, że w tej sytuacji jedynym wyjściem było pozostanie w Polsce. Z tych względów wniosła o uwzględnienie prawa do rekompensaty.
Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Podkreślając, że skarga nie zawiera żadnych dodatkowych okoliczności ani dokumentów, które przemawiałyby za wydaniem decyzji potwierdzającej prawo skarżącej do rekompensaty Minister podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania administracyjnego. Skarga może być uwzględniona jedynie w przypadku, gdy sąd stwierdzi w danej sprawie naruszenie przepisów prawa w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.
W świetle dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania administracyjnego, na podstawie którego to materiału sąd zgodnie z art. 133 § 1 powołanej ustawy wydaje wyrok nie budzą wątpliwości dokonane przez organy ustalenia faktyczne, których zresztą skarżąca nie kwestionuje. Organy właściwie zastosowały przepisy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418) właściwie wyjaśniona została podstawa prawna rozstrzygnięcia. Pozostawiona nieruchomość, której dotyczył wniosek L. S. znajdowała się w miejscowości T., powiat Z., województwo [...], to jest na obszarze, który w dniu 1 września 1939 r. nie znajdował się w granicach Rzeczypospolitej Polskiej, ale położony był na terytorium Związku Socjalistycznego Republik Radzieckich. Prawidłowo organy wskazały, że zgodnie z art. 1 powołanej ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. koniecznym warunkiem potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości jest okoliczność, by nieruchomość ta na dzień 1 września 1939 r. położona była w granicach Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 2 ust. 1 omawianej ustawy prawo do rekompensaty przysługuje właścicielowi nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spełnia on łącznie następujące wymogi: 1) był w dniu 1 września 1939 r. obywatelem polskim, zamieszkiwał w tym dniu na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz opuścił ją z przyczyn, o których mowa w art. 1;
2) posiada obywatelstwo polskie. Wobec miejsca położenia przedmiotowej nieruchomości stanowisko organów, iż z tego względu przesądzone jest negatywne rozstrzygnięcie wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty nie budzi wątpliwości co do jego zgodności z obowiązującymi przepisami.
W związku z treścią skargi podkreślić należy, że organy prowadzące postępowanie z wniosku L. S. z dnia 17 maja 2005 r. - w świetle rozwiązań ustawowych przyjętych w ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. - mogły pozytywnie rozpatrzeć wniosek wyłącznie w razie spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w ustawie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę.