Uzasadnienie
W dniu 12.01.2024 r. doręczono Skarżącym (B. W., K. W.) wezwanie do uzupełnienia skargi przez podanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący uzupełnili brak skargi wskazując numer PESEL, natomiast w zakresie wpisu B. W. złożyła wniosek o prawo pomocy. Zarządzeniem referendarza sądowego z 5 marca 2024 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, a sprzeciw od tego zarządzenia postanowieniem Sądu z 4 kwietnia 2024 r. został odrzucony. W dniu 10.05.2024 r. doręczono B. W. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. B. W. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wpis od skargi nie został uiszczony przez Skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Po myśli art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Należy również podnieść, że od zarządzenia przewodniczącego wydziału wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Jest ono wydawane wówczas, kiedy kwestia przedmiotowej opłaty została prawomocnie przesądzona. W orzecznictwie przyjmuje się również, że każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnej odmowie uwzględnienia uprzednio złożonego wniosku, w tym przedmiocie nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA: z 1 marca 2017 r., I OZ 479/17; z 8 kwietnia 2014 r., II OSK 810/14; z 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11).
W związku z powyższym, należało uznać, że skarga B. W. i K. W. podlega odrzuceniu. Skarżący nie zastosowali się, bowiem do skierowanego do nich wezwania odnoszącego się do wykonania wydanego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Termin w tym zakresie upłynął względem K. W. z końcem 19 stycznia 2024 r., natomiast wobec B. W. z końcem 17 maja 2024 r. Wpis od skargi nie został uiszczony przez Skarżących. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.