Uzasadnienie
W sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 listopada 2016 r. wezwano stronę skarżącą – T.K. do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2016 r.
Następnie, pismem wniesionym w dniu 15 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego (złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych), składając równocześnie stosowny wniosek na urzędowym formularzu, czym dopełnił warunku formalnego wniosku o przywrócenie terminu.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, nie znajdując podstaw do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a co za tym idzie, także i do złożenia wniosku o zwolnienie od obowiązku jego poniesienia – odmówił przywrócenia uchybionego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w terminie wymienionym w ww. zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I, który to termin - mając na uwadze datę doręczenia odpisu ww. zarządzenia skarżącemu – upłynął w dniu 5 grudnia 2016 r. W związku z uchybieniem tego terminu skarżący wystąpił o jego przywrócenie, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Sąd odmówił jednak przywrócenia uchybionego terminu.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga – jako nieopłacona w ustawowym, siedmiodniowym terminie - podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.