Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika) wskazując we wniosku, że ma 84 lata (ur. w 1932 r.), mieszka sama, dochody uzyskuje z renty w kwocie 592 zł i z zasiłku opiekuńczego 218 zł. Za mieszkanie płaci czynsz co miesiąc 535 zł i ponosi wydatki na lekarstwa.
Do wniosku załączone zostały dokumenty dotyczące stanu zdrowia skarżącej.
Przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca powyższe wykazała. Wskazać trzeba, że jej dochody wynoszą łącznie niewiele ponad 800 zł, z czego 353 zł przeznaczane jest na opłacenie samego czynszu. Strona zaś nie posiada żadnych innych źródeł wsparcia finansowego ani majątku, z którego mogłaby pozyskać środki na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.