Uzasadnienie
Uzasadnienie:
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wyżej oznaczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Po otrzymaniu odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, po rozpoznaniu którego, postanowieniem z dnia 16 października 2006 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, odmawiając przyznania tego prawa w pozostałym zakresie. Odpis wymienionego postanowienia Sądu doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2006 r. Pismem z dnia 3 stycznia 2007 r. skarżący wniósł o przerwanie procedury sądowej i uznanie zaskarżonej decyzji za właściwą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa – skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady – sąd. W przypadku uwzględnienia wniosku cofającego skargę, sąd umarza postępowanie. Jednak merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi uzależnione jest od tego, czy skarga została skutecznie wniesiona. Niedopuszczalnym jest zatem rozpoznanie przedmiotowego wniosku w sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, np. skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wynika to z treści art. 220 § 1 upsa, który wskazuje, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Nieopłacenie skargi powoduje zaś jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 upsa.
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o cofnięcie skargi Sąd uznał za niedopuszczalny, bowiem skarga nie została opłacona należnym wpisem sądowym.
Z tych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 upsa, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł w sentencji postanowienia.