Uzasadnienie
Datowanym na dzień 30 września 2008 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.279,00 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który to wniosek został załatwiony odmownie. Od postanowienia odmawiającego przyznanie prawa pomocy strona nie wniosła środka zaskarżenia. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia skarżącego wezwano ponownie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.279,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo, że wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 5 lutego 2009 r. (przesyłkę odebrał dorosły domownik, tj. matka skarżącego – A. R.), strona nie opłaciła należnego od skargi wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych.
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 5 lutego 2009 r. odpisu zarządzenia wzywającego do opłacenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie uiścił wymaganej opłaty.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.