Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu) Gmina Miejska G. (dalej: Wnioskodawca, Skarżąca) zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku tego podatku dla opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.
Wnioskodawca, po przedstawieniu opisu zaistniałego stanu faktycznego, zadał następujące pytanie:
Czy opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, które zostało ustanowione w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r., powinna w roku podatkowym 2011 być opodatkowana 22 % czy 23 % stawką podatku od towarów i usług?
Według Wnioskodawcy, dokonując analizy ww. stanu prawnego w odniesieniu do znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzonej ustawą z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej uznano, że grunty oddane w użytkowanie wieczyste w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. należą do czynności zawartych w art. 41 ust. 14a znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług i w roku podatkowym 2011 podlegać będą 22 % stawce podatku od towarów i usług. Natomiast opodatkowaniem 23 % stawką podlegać będą wszystkie te opłaty, które powstaną w związku z oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste w roku 2011.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. ([...]) Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji, organ stwierdził, że Gmina oddając grunt w użytkowanie wieczyste w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie ustalając opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, których terminy płatności przypadają z góry za każdy rok do dnia 31 marca danego roku przez cały okres użytkowania wieczystego, jest zobowiązany od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., wskazane opłaty roczne opodatkować podatkiem od towarów i usług w wysokości 23 %.
Nie zgadzając się z interpretacją indywidualną, Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie interpretacji w tymże zakresie.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej w dniu [...] r. interpretacji indywidualnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, podtrzymała zarzuty wraz z ich argumentacją, wskazane w wezwaniu do usunięcia prawa.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana: "ppsa"), uwzględnił skargę w całości i interpretacją z dnia [...] r. (nr [...]) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając za prawidłowe stanowisko Skarżącej w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego w zakresie stawki podatku od towarów i usług dla opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.
Z akt sprawy wynika, iż interpretacja wydana w trybie autokontroli, została doręczona Skarżącej w dniu 5 lipca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej.
W przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów, w trybie autokontroli, uwzględnił skargę w całości i interpretacją indywidualną z dnia [...] r. (nr [...]), doręczoną Skarżącej 5 lipca 2011 r., zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko Skarżącej za prawidłowe. W konsekwencji, skoro - na skutek uwzględnienia skargi w całości – wyeliminowano z obrotu prawnego interpretację będącą przedmiotem skargi, postępowanie sądowe należało uznać za bezprzedmiotowe, a tym samym za podlegające umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa.
Wobec umorzenia postępowania sądowego, orzeczono o kosztach tego postępowania, stosownie do art. 201 § 1 ppsa, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania obejmuje uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł.