Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpatrzeniu zażalenia M. M. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-K. z dnia [...] nr [...] dotyczące udzielenia pisemnej interpretacji w sprawie obowiązku złożenia przez syndyka zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług, obowiązku składania deklaracji oraz prowadzenia ewidencji sprzedaży i wystawiania faktur, odmówił zmiany postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji. Wyżej wymieniona decyzja, jak wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru, została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu [...] pod wskazany przez stronę adres. Strona złożyła na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. skargę w dniu [...], co wynika z dołączonego przez stronę potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...]. W piśmie złożonym w dniu [...] strona oświadczyła, iż zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu [...], czego potwierdzeniem jest ręczna adnotacja strony na kopercie przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Istotne zatem dla przedmiotowej sprawy jest ustalenie, czy skarżący złożył skargę w tym terminie i w jakim dniu zostało mu skutecznie doręczone rozstrzygnięcie. Z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] została doręczona w dniu [...] w tzw. trybie zastępczym zgodnie z art. 72 p.s.a., który przewiduje doręczenie korespondencji dorosłemu domownikowi, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. W tej sytuacji doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że doręczenie w ten sposób, zostało dokonane prawidłowo.
Termin do wniesienia skargi od tego orzeczenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i upłynął w dniu [...]. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu [...], a zatem dwa dni po upływie ustawowo zakreślonego terminu.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.