Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Spółki A było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia. W rozpoznawanej sprawie spółka wystąpiła z wnioskiem z dnia 27 stycznia 2010 r. o umorzenie postępowania, albowiem zgodziła się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w kwestii nieprawidłowego doręczenia postanowienia i nie dopuszczalności skargi. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej skrót ppsa skarżący może cofnąć skargę, która to czynność wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesowa strony skarżącej - w świetle materiału sprawy - nie budzi wątpliwości i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. Skoro strona skarżąca nie podtrzymuje argumentów podniesionych w skardze, rozpatrzenie sprawy przez Sąd stało się bezprzedmiotowe, bowiem nie jest już kwestionowane rozstrzygnięcie będące przedmiotem skargi.
Wobec tego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 250 ppsa przyznaje od Skarbu Państwa – z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu doradcy podatkowemu W. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 309,80 (słownie: trzysta dziewięć 80/100) złotych w tym podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł oraz opłata za pełnomocnictwo 17 zł.