Postanowienie WSA we Wrocławiu z 8 stycznia 2018 r., I SA/Wr 1069/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A s.c. A. J. i Wspólnicy na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia:

Skład

Sędzia WSA Piotr Kieres przewodniczący

Sentencja

odrzucić skargę

Uzasadnienie

W dniu 15 września 2017 r. została wniesiona skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] lipca 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] marca 2017 r. nr [...] określającą A s.c. A. J. i Wspólnicy (dalej jako Strona skarżąca, Skarżąca) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. Na skardze znajduje się podpis P. K., a z jej treści wynika, że Spółkę reprezentuje doradca podatkowy P. K.. Stwierdzając braki formalne skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wysłał do pełnomocnika Strony skarżącej wezwanie z 24 października 2017 r. - pod rygorem odrzucenia skargi, o dostarczenie w terminie 7 dni m.in.:

• pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej jako p.p.s.a.
• dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (umowę spółki) zgodnie z art. 29 p.p.s.a.

W uzupełnieniu braków formalnych nadesłane zostały w dniu 7 listopada 2017 r. niżej wymienione dokumenty:

• uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego P. K., podpisana przez A. J. wraz z potwierdzeniem wniesienia opłaty skarbowej od ww. pełnomocnictwa,
• wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej dotyczący A. J. Mając na uwadze, że przedłożony przez pełnomocnika wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej potwierdza jedynie, że A. J. jest jednym ze wspólników A s.c. A. J. i Wspólnicy, ponownie wezwano pełnomocnika Strony skarżącej o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez przedłożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej – umowy spółki lub jego uwierzytelnionego odpisu. W odpowiedzi została nadesłana uwierzytelniona przez pełnomocnika Skarżącej kopia aktu notarialnego – repetytorium A nr [...]– zawierająca tekst jednolity umowy

A s.c. A. J. i Wspólnicy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi.

Przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu obowiązany jest zbadać, czy zostały spełnione przepisane prawem warunki dla skutecznego złożenia pisma procesowego jakim jest skarga. Jednym z takich warunków jest podpis: strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4, w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Jeśli skargę wnosi pełnomocnik to do tego pisma procesowego powinno zostać dołączone pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3, w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a.).

Niewątpliwie skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] lipca 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] marca 2017 r. nr [...] określającą Skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. nie została podpisana przez Stronę skarżącą lecz przez P. K., a brak było dokumentów, z których wynikałoby umocowanie P. K. do reprezentowania Strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dwukrotnie wzywał o uzupełnienie stwierdzonego braku skargi – wezwania z 24 października i 1 grudnia 2017 r. Przedstawione w odpowiedzi na wezwania dokumenty nie zawierają jednak stosownego umocowania dla doradcy podatkowego P. K. W szczególności takim umocowaniem nie jest pełnomocnictwo z 1 września 2017 r. podpisane przez A. J. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z § 9 ust. 1 i ust. 2 umowy spółki cywilnej jaką jest Strona skarżąca (zgodnie z nadesłanym, w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 grudnia 2017 r. tekstem jednolitym):

"Do reprezentowania spółki umocowany jest jedynie wspólnik A. J.. W sprawach, które przekraczają zwykły zarząd wspólnik powinien dysponować stosowną uchwałą wspólników spółki."

Reprezentowanie Strony skarżącej przed sądem administracyjnym należy do czynności przekraczających zwykły zarząd, a więc mając na uwadze wskazane wyżej postanowienia umowy spółki – zgodne z art. 866 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.) – do udzielenia doradcy podatkowemu P. K. pełnomocnictwa umożliwiającego taką reprezentację (w tym wniesienie skargi) niezbędna była stosowna uchwała wspólników. Takiej uchwały mimo jednoznacznej treści wezwania z 24 października 2017 r. o: pełnomocnictwo, wykazanie umocowania i sposób reprezentacji (umowy spółki) pełnomocnik – doradca podatkowy nie przedstawił (są natomiast uchwały o: przyjęciu oświadczenia o wypowiedzeniu udziału w spółce i przyjęciu tekstu jednolitego umowy spółki). Co istotne w piśmie z 3 listopada 2017 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu wskazany został jedynie wydruk wpisu Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej mający zdaniem P. K. potwierdzić prawo do reprezentowania Skarżącego przez A. J.– wspólnika. Wpis ten odwołuje się jedynie do formy prowadzonej przez A. J. działalności gospodarczej – spółki/spółek cywilnych.

Skoro mimo wezwań nie zostały przedstawione dokumenty potwierdzające umocowanie pełnomocnika do reprezentacji Strony skarżącej przed sądem administracyjnym, to stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę jako nieuzupełnioną w terminie o braki formalne należało odrzucić.