Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych w dniu 6 lutego 2009 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego R. P. J.. Strona skarżąca w dniu 2 marca 2009 r. udzieliła wskazanemu doradcy podatkowemu odpowiedniego pełnomocnictwa procesowego.
Wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Na rozprawie doradca podatkowy wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
W dniu 23 lutego 2010 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek doradcy podatkowego o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie strony skarżącej w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści powołanego przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa.
W tym miejscu należy wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 w którym Sąd stwierdził, że brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Z akt sprawy wynika, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nadany w urzędzie pocztowym w dniu 19 lutego 2010 r. nie zawiera oświadczenia w powyżej wskazanym brzmieniu, tj. nie określono w nim czy opłaty z tytułu zastępstwa prawnego zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie.
Z tych względów, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.