Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 26 marca 2007r., o nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2004r. do września 2004r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym podatku za miesiące od lutego 2004r. do kwietnia 2004r., pełnomocnik spółki A. z siedzibą w L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Według pełnomocnika za uwzględnieniem wniosku przemawia przedstawiony w skardze stan faktyczny sprawy, jak również okoliczność, że wykonanie przedmiotowej decyzji może pociągnąć dla strony Skarżącej nieodwracalne skutki finansowe, w tym konieczność ogłoszenia upadłości oraz zwolnienia pracowników.
Ponadto w ocenie pełnomocnika za wnioskiem przemawia fakt, że pozbawienie wykonalności nakazu zapłaty nie uniemożliwi późniejszego wykonania ewentualnego, pozytywnego dla organów podatkowych rozstrzygnięcia sprawy, ani też nie utrudni wykonania tego rozstrzygnięcia. Stąd też wobec wątpliwości, co do zasadności rozstrzygnięcia krzywdzącym będzie utrzymanie wykonalności decyzji organu zanim Sąd rozstrzygnie sprawę.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę poinformował, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został rozpatrzony na podstawie przepisu art. 61 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływanej jako,,p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek.
Zarówno w toku postępowania w sprawie, jak też w złożonej skardze Strona Skarżąca nie wykazała zaistnienia takich przesłanek.
Po pierwsze wskazać należy, że nie sposób utożsamiać zapłaty podatku z wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a, gdyż skutki zapłaty są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku i to z wysokimi odsetkami, będącymi formą odszkodowania (vide: postanowienie NSA z 3 września 2004 r., sygn. akt FZ 250/04, niepubl.)
Ponadto podkreślić należy, że podnoszone we wniosku trudności finansowe nie świadczą, zdaniem Sądu, o możliwości wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wyegzekwowanie zaległości podatkowej. Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zawiera mechanizmy zabezpieczające dłużnikowi - chociaż w określonej skali – odpowiednie środki, z drugiej zaś strony podkreślić należy, że w przypadku stwierdzenia, iż w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, postępowanie egzekucyjne może być przez organ egzekucyjny umorzone.
Z akt sprawy oraz z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych przesłanych do sądu wraz ze skargą podatnika na decyzję w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. (sygn. akt ISA/Wr 396/08) wynika, że sytuacja podatnika rodzi obawy, iż wstrzymanie obecnie wykonania decyzji zagroziłoby wyegzekwowaniu w przyszłości zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji (o ile skarga zostałaby oddalona). Trudności podatnika systematycznie się pogłębiają a zobowiązania wobec organów podatkowych cały czas rosną, o czym świadczy m.in. to że podatnik nie uregulował zaległości w podatku dochodowym do osób prawnych za 2004r. na kwotę 826.889,00 zł oraz odsetek za zwłokę za miesiące od II - XII 2004r. na kwotę 60.449,70 zł. Ponadto w deklaracji CIT-8 za 2006r. podatnik wykazał stratę podatkową w kwocie 189.369,49 zł. Natomiast na dzień 4 marca 2008r. podatnik nie złożył zeznania CIT-8 za 2007r.
Wszystkie te okoliczności wskazują na uchylenie się przez podatnika od regulowania jakichkolwiek należności publicznoprawnych. W tej sytuacji wstrzymanie wykonania decyzji zagroziłoby skutecznemu wyegzekwowaniu w przyszłości zobowiązań podatkowych Spółki. Poza tym z akt wynika, że Spółka posiada zaległości podatkowe w innych podatkach, zatem ewentualne nienależne kwoty wyegzekwowanych podatków organ zarachuje na zaległości z innych tytułów a w przypadku ich braku zwróci podatnikowi ze stosownym oprocentowaniem. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma służyć ochronie podatnika ale przy zachowaniu proporcjonalnej ochrony interesów Skarbu Państwa.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona Skarżąca nie wykazała, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i dlatego na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 wyżej wymienionej ustawy, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.