Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Orzeczenie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r.
Od wskazanego wyroku Skarżący (będący notariuszem) w ustawowym terminie złożył skargę kasacyjną, w której zarzucił, że orzeczenie to narusza prawo materialne, a to przepis art. 3 oraz art. 8 w zw. z art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745), jak również przepisy postępowania, to jest art. 75, 77 oraz 78 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W treści art. 176 p.p.s.a. wskazano na elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Należą do nich:
- 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia
- 2) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- 3) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
- 4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
W świetle orzecznictwa sądowego wszelkie braki w wskazanym powyżej zakresie powodują, że skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym w trybie właściwym dla usunięcia braków formalnych pisma i w związku z tym podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 434/07). Innymi słowy niespełnienie wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. nie podlega sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Z takim przypadkiem braku niezbędnych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W skardze tej brak jest bowiem wskazania czy orzeczenie zaskarżone jest w całości czy w części oraz wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku. Skarżący oznacza zaskarżony wyrok, przytacza i uzasadnia podstawy kasacyjne, jednocześnie zaś nie podaje w jakiej części zaskarżą przedmiotowe orzeczenie, jak również nie określa swojego żądania ani też jego zakresu. W tej sytuacji należy przyjąć, że brak w skardze kasacyjnej wskazania czy orzeczenie zaskarżone jest w całości czy w części oraz jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku powoduje, iż skarga taka - jako pozbawiona dwóch koniecznych elementów materialnoprawnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 630/06).
Zgodnie z art. 178 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 lit. a) p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z urzędu zwrócił stronie wnoszącej skargę kasacyjną cały uiszczony wpis od tej skargi.