Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzje zastępcy Burmistrza, wydaną z upoważnienia Burmistrza Gminy M., z dnia 15 lutego 2016 r. (nr [...]) odmawiającą E. M. sp. z o.o. z siedzibą w O. umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2015 r. w łącznej kwocie 25.747 zł wraz z odsetkami.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:
E. M. sp. z o.o. z siedzibą w Opolu (dalej także: Spółka, Skarżąca) w dniu 4 stycznia 2016 r. wystąpiła o udzielenie pomocy publicznej de minimis przez umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2015 r. w łącznej kwocie 25.747 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wskazała na trudną sytuację finansową, szczegółowo przedstawioną w korespondencji w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości za listopad i grudzień 2014 r. oraz styczeń 2015 r. Na wezwanie organu podatkowego przedłożyła oświadczenie o stanie majątkowym przedsiębiorcy, formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy, zestawienie stałych odbiorców energii cieplnej, energii elektrycznej oraz inne informacje. Wyjaśniono też, że kłopoty finansowe spowodują niekorzystne konsekwencje zarówno dla Spółki jak i odbiorców ciepła.
Burmistrz Gminy M. decyzją z 15 lutego 2016 r. odmówił umorzenia zaległości podatkowej. Wyjaśnił, że z przedstawionych przez Spółkę dokumentów wynik, że spełnia ona wymogi formalne zawarte w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, zatem nie ma przeszkód prawnych do merytorycznego rozpoznania wniosku. Następnie, powołując art. 67a §1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2015 r. poz. 613 zez m. – dalej: O.p.), wyjaśnił, że przez przesłankę interesu publicznego rozumie dyrektywę postępowania nakazującą respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, a pod pojęciem ważnego interesu podatnika sytuację, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych podatnik nie jest wstanie uregulować zaległości podatkowych, a także trudną sytuację finansową, której podatnik nie mógł przewidzieć i której nie mógł zapobiec.
Burmistrz stwierdził, że Spółka nie reguluje swoich należności od listopada 2014 r., zatem zaległość podatkowa, o umorzenie której wnosi nie jest incydentalna. Ponadto poza trudną sytuacją spowodowaną zbyt małą liczbą odbiorców oraz łagodną zimą w latach 2013/2014 Spółka nie wskazała żadnej nadzwyczajnej okoliczności uzasadniającej istnienie ważnego interesu podatnika. Wykazywane straty, zdaniem organu, są spowodowane spłatą kredytów długo i krótkoterminowych zaciągniętych na rozpoczęcie działalności gospodarczej, a nie zdarzeniem losowym niezależnym od Spółki. Spółka rozpoczęła działalność z końcem 2013 r., z przedłożonego bilansu wynika, że w 2013 r. Spółka poniosła stratę 276.554,59 zł, strata za 2014 r. wyniosła 6.632.487,34 zł, a za 2015 r. stratę 4.191.588,80 zł. Spółka spłaca kredyt inwestycyjny w wysokości 30.849.703 zł oraz kredyt obrotowy w kwocie 2.499,852,92 zł. Spółka wskazała też, że poniosła nakłady inwestycyjne na budowę przyłączy ciepłowniczych (456.059,40 zł), automatykę wydajności pomp (16.700 zł) oraz przyłącza cieplnego (32.000 zł).
Z bilansu wynika, że za 2015 r. Spółka wykazała koszty działalności operacyjnej w kwocie 7.897.753,72 zł, a podatek od nieruchomości za 2015 r. to kwota 103.003 zł, co stanowi 1,3 % wszystkich kosztów operacyjnych. To według Burmistrza oznacza, że zapłata podatku nie wpłynie negatywnie na płynność finansową Spółki. W tych okolicznościach twierdzenia Spółki o braku możliwości zapłaty podatku nie są uzasadnione, tym bardziej, że zobowiązanie ma charakter stały i jest rozłożone w czasie. Ponadto jak wskazała sama Spółka liczba odbiorców wzrasta. Zdaniem organu, Spółka nie wykazała istnienia przesłanki ważnego interesu podatnika.
Nie stwierdził też organ podatkowy przesłanki interesu publicznego. Wskazał, że źródłem utrzymania społeczności lokalnych są podatki, w tym podatek od nieruchomości, z których finansowane są inwestycje na rzecz mieszkańców, takie jak drogi, szkoły, szpitale, przedszkola. Dlatego rezygnacja z tych środków musi być usprawiedliwiona względami szczególnymi, jak np. likwidacja miejsc pracy. Względy takie nie występują w niniejszej sprawie Spółka zatrudnia 10 osób, przedmiotem działalności jest eksploatacja E. M. oraz urządzeń i systemów służących przemysłowi, transportowi i handlowi mediami energetycznymi. Jest to typowa działalność o charakterze komercyjnym.
W odwołaniu Spółka podniosła, że spełnia wszystkie wymogi formalne zawarte w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także przesłanki z art. 67a §1 pkt 3 O.p. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest zaopatrzenie w ciepło instytucji publicznych i osób prywatnych, będących częścią społeczności lokalnej. Zagrożenie działalności Spółki z powodów finansowych nie będzie też korzystne dla podmiotów korzystających z dostaw ciepła (interes publiczny). Spółka zwróciła też uwagę na standard świadczonych usług, troskę o stan środowiska oraz wysoki poziom technologiczny. Spełniona jest też, zdaniem Spółki, przesłanka ważnego interesu podatnika, gdyż dla tego rodzaju działalności warunki pogodowe mają istotne znaczenie, jednocześnie nie można ich przewidzieć. Spółka wskazuje na łagodne zimy od 2013 r., wyjaśnia, że poniosła koszty rozbudowy i unowocześnienia sieci, co pozwoli pozyskać nowych odbiorców i zwiększyć przychody.
Ulga podatkowa ma pomóc w przetrwaniu trudnego dla Spółki okresu. Spółka wskazała też na zaniechania i działalności poprzednich i obecnych władz Gminy, polegające na nieregulowaniu przez dwa podmioty (Gmina M. i Ośrodek Sportu i Rekreacji w M.) zobowiązań wobec Spółki zaległość wynosi 400.000 zł. Zwraca też uwagę na niekonsekwencję w ocenie sytuacji finansowej Spółki, nie uwzględnia bowiem straty Spółki, która stanowi 70,17 % kapitału zakładowego i rezerwowego, a w związku z tym wskaźnik szybkiej płynności finansowej, (tj. relacja aktywów bieżących płynnych do zobowiązań krótkoterminowych) wynosi 0,47, co wskazuje na trudności płatnicze Spółki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po ponownym rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Na wstępie organ odwoławczy stwierdził, że Spółka przedłożyła niezbędne oświadczenia i informacje, z których wynika, że w okresie dwóch lat poprzedzających złożenie wniosku nie otrzymała pomocy publicznej, nie ma zatem przeszkód w ubieganiu się o ten rodzaj pomocy na podstawie art. 67a §1 pkt 3 O.p. Następnie przedstawiło jak rozumie ważny interes podatnika i interes publiczny, podzielając w tym zakresie stanowisko organu I instancji. Kolegium zauważyło, że przesłanki umorzenia należy oceniać nie tylko w kontekście osobistej sytuacji majątkowej podatnika, ale także z uwzględnieniem związku zachodzącego pomiędzy obniżeniem zdolności płatniczej, a zajściem wypadków powodujących i uzasadniających niemożność zapłaty. Wskazało też, że w postępowaniu w sprawie ulg organy podatkowe działają w ramach uznania administracyjnego, tj. nawet w przypadku istnienia przesłanek umorzenia mogą odmówić zastosowania tej ulgi. Podkreśliło też, że to podmiot występujący o zastosowanie ulgi winien wykazać istnienie przesłanek z art. 67a §1 pkt 3 O.p.
Kolegium podzieliło stanowiło Burmistrza, że w sprawie nie wystąpiły przesłanka ważnego interesu podatnika i interesu publicznego. Wskazane przez Spółkę nieosiągnięcie pełni możliwości technologicznych, zbyt mała liczba odbiorców i ciepłe zimy nie są tymi przesłankami. Z ustaleń dokonanych w toku postępowania wynika również, że sytuacja finansowa Spółki nie jest na tyle zła, aby nie mogła ona uiścić zaległości w podatku od nieruchomości za październik, listopad i grudzień 2015 r. Spółka za 2013 r. poniosła stratę 276.554,59 zł, za 2014 r. strata wyniosła 6.632.487,34 zł, za 2015 r. strata zmalała do 4.191.588,80 zł. Spółka spłaca kredyt inwestycyjny długoterminowy w kwocie 30.849.703 zł i krótkoterminowy w kwocie 2.499.852,92 zł, Spółka poniosła też nakłady inwestycyjne na budowę przyłączy ciepłowniczych (456.059 zł), automatykę wydajności pomp (16.700 zł) oraz wykonanie przyłącza cieplnego w 2015 r. (32.000 zł).
Majątek spółki to prawo własności działki nr 91/1 o pow. 0,7802 ha, działki nr 2/5 o pow. 0,1194 ha, budynek dla 4 bloków kogeneracyjnych wraz z przyłączeniami o pow. 1.149,65 m² stacja redukcyjno-pomiarowa oraz sieć gazowa. Spółka posiada też maszyny i urządzenia związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz dwa samochody w leasingu operacyjnym. Ze sporządzonego na 30 grudnia 2015 r. bilansu wynika, że Spółka posiada aktywa trwałe o wartości 39.231.317,83 zł i aktywa obrotowe 4.806.324,08 zł. Przychody netto ze sprzedaży wyniosły 5.095.633,65 zł, a koszty działalności operacyjnej 7.897.753,72 zł.
Z formularza informacji przedstawionego przy ubieganiu się o pomoc de minimis wynika, że Spółka nie spełnia kryteriów do objęcia jej postępowaniem upadłościowym lub naprawczym. Odnotowuje straty, obroty firmy nie maleją, zwiększeniu ulegają zapasy lub niewykorzystany potencjał do świadczenia usług, Spółka ma nadwyżkę produkcji, nie zmniejszają się przepływy środków finansowych, zwiększa się suma zadłużenia, rosną kwoty odsetek od zobowiązań, nie zaistniały inne okoliczności wskazujące na trudności w zakresie płynności finansowej.
Z analizy rachunku zysków i strat za 2015 r. wynika, że strata jest konsekwencją spłaty zaciągniętych kredytów na rozpoczęcie działalności, a podatek o umorzenie którego Spółka wnosi stanowi zaledwie 1,3 % wszystkich kosztów operacyjnych Spółki, zatem jego zapłata nie wpłynie negatywnie na płynność finansową Spółki. To zaś, zdaniem organu odwoławczego, oznacza, że sytuacja finansowa Spółki pozwala na zapłatę podatku. Jednocześnie zauważyło Kolegium, że ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej spoczywa wyłącznie na przedsiębiorcy i nie można go przerzucać na budżet jednostki samorządu terytorialnego, w interesie którego leży zapewnienie dopływu należności podatkowych w odpowiedniej wysokości i w terminie.
Warunki pogodowe, jakkolwiek istotne z puntu widzenia osiąganych przez Spółkę zysków, to nie mają przymiotu okoliczności nadzwyczajnych. Zauważył też organ odwoławczy, że Spółka w pierwszej kolejności realizuje swoje zobowiązania cywilnoprawne a zapłatę podatków uzależnia od zdarzenia niepewnego, tj. pozyskania nowych odbiorców i uzyskania odpowiedniego zysku. Ponadto podatnik prowadzący tego rodzaju działalność musi liczyć się ze zmiennymi warunkami atmosferycznymi (łagodne zimy). Wszystkie wskazane okoliczności stanowią element strategii gospodarczej przedsiębiorcy, za którą nie może ponosić odpowiedzialności samorząd. Troska o środowisko naturalne w ocenie Kolegium, jakkolwiek jest pożądana, to realizacja tych celów nie może odbywać się kosztem niewielkiej społeczności lokalnej.
Przesłanka przemawiającą za umorzeniem zaległości podatkowych nie jest także fakt, że głównym dłużnikiem Spółki jest Gmina M. oraz Ośrodek Sportu i Rekreacji w M., będący spółką miejską. Także zablokowanie, na wniosek Burmistrza Gminy M., rachunku bankowego Spółki nie uniemożliwiło normalnego prowadzenia przez Spółkę działalności, na co wskazuje wzrost przychodów netto.
Kolegium podkreśla, że zaległości podatkowe nie powstały na skutek zdarzenia losowego niezależnego od Spółki, ale są konsekwencją niewywiązywania się przez Spółkę z zapłaty podatku od nieruchomości. Zauważyło też, że należności podatkowe korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami cywilnoprawnymi. Spółka zaś tak ułożyła strategie działalności, że realizację zobowiązań podatkowych uzależnia od pozyskania nowych odbiorców i jednocześnie realizuje zobowiązania cywilnoprawne.
Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że w sprawie nie wystąpił interes publiczny, uzasadniający umorzenie zaległości podatkowej. Odmowa przyznania ulgi nie będzie miała negatywnych konsekwencji dla społeczności lokalnej, ani dla Spółki (nie doprowadzi do jej likwidacji), gdyż posiada ona możliwość zapłaty podatku. Interes publiczny nie może być oceniany subiektywnie, gdyż podatki stanowią źródło finansowania zadań własnych gminy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółka wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. podnosząc, że zastosowała się do art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach pomocy publicznej i przedstawiła wszystkie wymagane dokumenty. Wskazała, że działalność jaką prowadzi polega na sprzedaży wytworzonej energii cieplnej i elektrycznej i jest ściśle związana z warunkami atmosferycznymi. Jest to czynnik obiektywny, na który Spółka nie ma wpływu.
Zdaniem Spółki, błędnie organ ocenił przesłankę interesu publicznego, bowiem działalność Spółki polega na zaopatrzenie w ciepło i energię elektryczną mieszkańców gminy M., osób prywatnych i instytucji. Dostarczana energia spełnia wszystkie normy ekologiczne. Zakład jest jednym z najnowocześniejszych w kraju, co ma znaczenie w kontekście ograniczeń w pozyskiwaniu energii z węgla kamiennego i pochodnych. Wszystkie środki Spółka przeznacza na rozbudowę i unowocześnienie infrastruktury.
Skarżąca zarzuciła też, że Kolegium nieprawidłowo oceniło jej sytuację finansową, pominęło bowiem, że obecnie toczy się też postępowanie odwoławcze w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości za listopad i grudzień 2015 r., tj. 17.503 zł oraz za okres od stycznia do sierpnia 2015 r. w kwocie 68.672 zł. Uwzględniając sytuację Spółki są to kwoty znaczące. Strona skarżąca wskazała też, że od początku 2016 r. rozpoczęła spłatę bieżących zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości. Ponadto Spółka nie zgadza się, z twierdzeniem, że za nadzwyczajną okoliczność nie może być uznane niespełnienie przez Starostę M. obietnicy przyłączenia takich odbiorców jak M. Centrum Medyczne oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa. Przez pojęcie interesu publicznego należy też, według Skarżącej, rozumieć także zaufanie do organów władzy publicznej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreśliło, że Spółka ma stabilną pozycję na rynku na bieżąco reguluje zobowiązania cywilnoprawne oraz podatki za wyjątkiem podatku od nieruchomości. Spółka pozyskuje też nowych odbiorców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014, poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 – dalej: P.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W zakresie tak określonej kognicji Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sporna w sprawie jest kwestia czy zaistniały ustawowe przesłanki do udzielenia skarżącej Spółce ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w postaci umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami – art. 67a §1 pkt 3 O.p.
Zaznaczyć należy, że Spółka do wniosku umorzenie zaległości podatkowej dołączyła oświadczenia i informacje, z których wynika, że nie ma przeszkód formalnych (Spółka nie przekroczyła 200.000 Euro otrzymanej pomocy publicznej) do ubiegania się o ten rodzaj pomocy publicznej, tj. pomocy przewidzianej w art. 67a §1 pkt 3 O.p.
Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 3 O.p., organ podatkowy na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważymy interesem podatnika lub interesem publicznym może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
Warunkiem udzielenia pomocy w postaci umorzenia zaległości podatkowej jest spełnienie jednej z przesłanek wskazanych w art. 67a § 1 pkt 3 O.p., tj. przesłanki interesu publicznego lub przesłanki ważnego interesu podatnika.
W zakresie umorzenia zaległych zobowiązań podatkowych organ podatkowy działa w ramach tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, że wystąpienie przesłanek umorzenia nie obliguje organu podatkowego do udzielenia ulgi. Działanie w ramach uznania administracyjnego nie zwalnia jednak organu podatkowego od wnikliwej oceny czy w rozpoznawanej sprawie wystąpiły przesłanki umorzenia zaległości podatkowej, tj. czy wystąpił ważny interes podatnik lub interes publicznych.
Ponieważ przesłanki umorzenia zaległości podatkowej nie zostały zdefiniowane i mają charakter ogólny konieczne jest określenie rozumienia tych przesłanek na gruncie konkretnej sprawy. Organ odwoławczy wskazał, że ważny interes podatnika rozumie jako sytuację, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych lub szczególnego splotu okoliczności, których podatnik nie mógł przewidzieć i im zapobiec, podatnik nie może uregulować należności podatkowej. Zaznaczył, że ważnego interesu podatnika nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie umorzenia zaległości podatkowych jakie na nim ciążą. Interes publiczny organ podatkowy rozumie jako dyrektywę postępowania nakazującą respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub społeczności lokalnej, takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie do organów władzy publicznej, sprawność działania aparatu państwowego. Na gruncie tak rozumianych przesłanek organ podatkowy stwierdził, że w niniejszej sprawie żadna z przesłanek nie wystąpiła.
Stosując opisane kryteria oceny zasadnie, zdaniem Sądu, organ odwoławczy stwierdził, że Spółka nie wykazała nadzwyczajnych zdarzeń losowych niezależnych od Spółki, których Spółka nie mogła przewidzieć i im zapobiec, a które uniemożliwiły Spółce zapłatę podatku od nieruchomości. Okolicznościami takimi nie są konieczność spłaty kredytu zaciągniętego na rozpoczęcie działalności, brak odpowiedniej liczby odbiorców usług świadczonych przez Spółkę. Okoliczności te, co słusznie podnosi Kolegium, są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej na własny rachunek i mieszczą się w ramach ryzyka związanego z prowadzeniem takiej działalności. Zasadnie też podnosi organ odwoławczy, że Spółka realizuje swoje zobowiązania cywilnoprawne (spłata kredytu) i jednocześnie domaga się umorzenia ciążących na niej zobowiązań publicznoprawnych w niezbyt wysokiej kwocie, biorąc po uwagę obroty Spółki.
Sąd nie podziela stanowiska Kolegium, że łagodne zimy w kolejnych latach kalendarzowych uwzględniając, że Spółka świadczy usługi w zakresie dostarczania ciepła, nie mogą być rozważane jako zdarzenie losowe w kontekście istnienia ważnego interesu podatnika.
Przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji była nieprawidłowa ocena istnienia przesłanki interesu publicznego. Organ podatkowy deklarował, że rozumie interes publiczny jako respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, społeczności lokalnej, takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie do organów władzy publicznej, sprawność działania aparatu państwowego. Dokonując oceny czy przesłanka ta wystąpiła w rozpoznawanej sprawie Kolegium skupiło się na interesie fiskalnym gminy, tj. zapewnieniu środków finansowych na realizację zadań ogólnospołecznych. Kolegium stwierdziło też, że odmowa zastosowania ulgi nie będzie miała negatywnych konsekwencji dla społeczności lokalnej, w tym z uwagi nie niewielką liczbę osób zatrudnionych oraz taką sytuacje Spółkę, która umożliwia zapłatę zaległego podatku.
W ocenie Sądu, organ podatkowy nieprawidłowo przesłankę interesu publicznego zawęził do interesu fiskalnego gminy, tj. zapewnienia środków finansowych na realizację zadań gminy, całkowicie pomijając, że w interesie publicznym jest też zapewnienie dostaw ciepła i energii elektrycznej, w tym spełniających normy środowiskowe. W przypadku trudności finansowych Spółki część mieszkańców może zostać pozbawiona dostaw ciepła i energii elektrycznej. W interesie publicznym jest także promowanie dostawców ciepła i energii elektrycznej, którzy spełniają normy ochrony środowiska. Niewątpliwie te kwestie Kolegium winno rozważyć w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa społeczności lokalnej, bezpieczeństwa w postaci dostaw ciepła i energii elektrycznej i ochrony środowiska. Twierdzenie organu odwoławczego, że sytuacja Spółki umożliwia zapłatę zaległego podatku od nieruchomości nie znajduje też oparcia w materiale dowodowym.
Organ nie ustosunkował się do zarzutu nieprawidłowego wyliczenia wskaźnika płynności finansowej. Spółka nadal wykazuje znaczne straty, a ponadto Gmina M. oraz Ośrodek Sportu i Rekreacji w M., będący spółką miejską zalega z płatnościami za wykonane przez Spółkę usługi na znaczne kwoty, co nie wpływa na poprawę sytuacji finansowej Spółki. Dla oceny bieżącej sytuacji Spółki nie ma bowiem znaczenia, że w przyszłości należności z tego tytułu Spółka może odzyskać.
Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy ponownie powinien rozważyć czy w niemniejszej sprawie wystąpiły przesłanki: ważnego interesu podatnika przyjmując, że ciepłe zimy w latach 2013 i 2014 r. z uwagi na charakter prowadzonej działalności przez Spółkę mogą być rozważane jako zdarzenie losowe oraz interesu publicznego z uwzględnieniem wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. Po dokonaniu ponownej oceny przesłanek umorzenia zaległości podatkowej organ winien zdecydować czy umorzy zaległość w podatku od nieruchomości.
Ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepis art. 67a §1 pkt 3 O.p. Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Ponieważ strona skarżąca nie złożyła wniosku o zwrot kosztów postepowania sądowego Sąd nie orzekał w tym zakresie.