Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu 14 lipca 2008 r.
Zgodnie z pouczeniem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu należało wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia w/w postanowienia, za pośrednictwem organu podatkowego II instancji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej we W. Jak wynika datownika urzędu pocztowego, skarżący nadał skargę w dniu 03 września 2008 r., a do organu II instancji wpłynęła ona dnia 05 września 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest zatem dochowanie przez wnoszącego skargę trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia odbioru kwestionowanej decyzji/postanowienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2) p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika bezspornie, że zostało ono doręczone skarżącemu osobiście w dniu 14 lipca 2008 r. Termin do wniesienia skargi mijał zatem 13 sierpnia 2008 r. (środa). Skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 03 września 2008 r., nie wnosząc o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Nie budzi więc wątpliwości, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia, co w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. obligowało Sąd do odrzucenia skargi.