Uzasadnienie
Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zgłoszonego wniosku strona podała, że jest instytucją non profit, zaś egzekucja zobowiązania podatkowego może spowodować zakłócenie działalności uczelni, jak i obniżenie dotychczasowego poziomu nauczania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przewidziana w procedurze sądowo – administracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 94, poz. 788; Nr 169, poz. 1417), zwana dalej u.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak podkreśla się w orzecznictwie, wskazane w tym przepisie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Zgodnie z powyższym, wstrzymanie wykonania aktów lub czynności na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Innymi słowy, które korzystają z przymiotu wykonalności. Przy czym, przymiot wykonalności musi istnieć w chwili orzekania o ich wstrzymaniu.
Nawiązując do ustaleń faktycznych sprawy, zaskarżona decyzja dotyczyła zobowiązań pieniężnych, a więc co do zasady podlegała wykonaniu. Niemniej, z urzędu Sądowi wiadomym jest, iż zobowiązanie pieniężne wynikające z tej decyzji zostało w całości spłacone przez podatnika – "A" S.A. w W. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy o sygn. akt I SA/Wr 1087/07, w szczególności zaś z uzasadnienia decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] Nr [...], spłata zobowiązania w podatku od nieruchomości jakie zostało orzeczone wobec strony skarżącej i "A" S.A. w W. nastąpiła sukcesywnie, w kolejnych miesiącach 2005 r. Łączna kwota dokonanych wpłat wyniosła [...].
Mając na uwadze wskazane okoliczności, Sąd odmówił uwzględnienia wniosku jaki skarżąca złożyła w sprawie, uznając, iż wobec spełnienia świadczenia pieniężnego w całości nie istnieje obawa spełnienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 u.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.