Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 września 2017 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej R. R. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej stronie w dniu 29 września 2017 r.
Ww. postanowienie referendarza sądowego zostało zaskarżone w drodze sprzeciwu wniesionego w dniu 9 października 2017 r. (według stempla pocztowego umieszczonego na kopercie – k. 261 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Wedle natomiast art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego doręczono skutecznie 29 września 2017 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 6 października 2017 r. Tymczasem, sprzeciw został wniesiony w dniu 9 października 2017 r., a zatem po terminie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.