Uzasadnienie
W związku ze skargą I. M. – N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zarządzeniem z dnia 18 maja 2015 r., Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę skarżącą do opłacenia skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500, 00 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. strona skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca to wezwanie została skierowana na adres skarżącej, a po dwukrotnym awizowaniu (w dniach: 31 sierpnia 2015 r. i 8 września 2015 r.) zwrócona do nadawcy (Sądu) w dniu 16 września 2015 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Skarga nie została opłacona, co potwierdza informacja udzielona przez Wydział Finansowo-Księgowy Sądu (k. 27).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis.
W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi skierowano do strony skarżącej, na adres podany na kopercie zawierającej skargę. Wobec niepodjęcia przez stronę skarżącą przesyłki sądowej zawierającej to wezwanie z placówki podmiotu doręczającego, skutek doręczenia tego wezwania Sąd przyjął na podstawie tzw. fikcji prawnej doręczenia w rozumieniu art. 73 § 4 p.p.s.a.
Wyjaśniając podstawy prawne przyjętego w ten sposób doręczenia, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tzn. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (awizo), o którym jest mowa w § 2 art. 73 p.p.s.a. Awizo umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Stosownie zaś do art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w siedmiodniowym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym, niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie podejmie przesyłki przyjmuje się - na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. - że pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego - czternastego dnia.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, warunki określone w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. zostały spełnione, gdyż z akt sprawy wynika, że przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniach 31 sierpnia 2015 r. i 8 września 2015 r. (dowód: k. 24 akt sądowoadministracyjnych), a jej zwrot do nadawcy (Sądu) nastąpił po upływie czternastu dni licząc od pierwszego awizowania. Uznać więc trzeba, że z dniem 14 września 2015 r. (poniedziałek) doszło do jej skutecznego doręczenia stronie. Liczony od dnia następnego siedmiodniowy termin na opłacenie skargi mijał w dniu 21 września 2015 r. (poniedziałek). Skarga nie została do tego dnia opłacona.
Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.