Uzasadnienie
Pismem złożonym w placówce pocztowej w dniu 12 sierpnia 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej w P. (organ upoważniony przez Ministra Finansów), wniósł o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2009 r. oddalającego skargę "A" S.A. w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. o nr [...]. Od wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 18 sierpnia 2009 r., uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł.
Ponieważ ww. wniosek został złożony po terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1104/09) odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uiszczona przez Dyrektora Izby Skarbowej opłata kancelaryjna podlega zwrotowi.
Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "upsa", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec tego, że zgłoszone przez Dyrektora Izby Skarbowej żądanie sporządzenia uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku nastąpiło po terminie, co potwierdza wydane w tym przedmiocie postanowienie z dnia 24 sierpnia 2009 r., uiszczoną opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł, należało uznać jako nienależną, a więc podlegającą zwrotowi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 upsa, orzeczono jak w sentencji.