Uzasadnienie
"A" we W. S.A. we W. (dalej: skarżąca, strona) zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
W opisie zdarzenia przyszłego strona podała, że jest nadawcą, który jest zaliczany do kategorii jednostek publicznej radiofonii i telewizji, w związku z czym jest nadawcą, który dostarcza usługi medialne, przy czym do jego zadań należy również realizacja misji publicznej. Koszty realizacji misji publicznej pokrywane z wpływów abonamentowych. Opłaty abonamentowe pobierane są na podstawie ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (dalej: ustawa o opłatach abonamentowych), w celu umożliwienia realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji. Ponadto zaznaczyła strona, że wydatki związane z misją publiczną finansuje również wpływami z innej działalności komercyjnej.
Wskazała strona, że w ramach swojej działalności wykonuje szereg czynności, w tym opodatkowane podatkiem od towarów i usług, zwolnione oraz niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na to, że miejsce świadczenia usług znajduje się poza terytorium kraju. W ramach działalności strona nabywa różnego rodzaju usługi i towary, które mogą być przyporządkowane wyłącznie do czynności opodatkowanych, zwolnionych oraz takie, które są przyporządkowane do ogólnej działalności radia (nie mogą być przyporządkowane do ww.). Przy możliwości przyporządkowania do opodatkowanych spółka stosuje pełne odliczenie podatku naliczonego, przy zwolnionych nie odlicza podatku, a gdy nie jest w stanie przyporządkować stosuje proporcję z art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: uVAT).
Skarżąca zapytała, czy na gruncie stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2016 r. spółka będzie zobowiązana do rozliczania podatku naliczonego zgodnie z tzw. "sposobem określenia proporcji", o którym mowa w art. 86 ust. 2a uVAT?
Zdaniem skarżącej, na gruncie stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2016 r., Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczania podatku naliczonego zgodnie z tzw. "sposobem określenia proporcji", o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Według strony cała jej działalność, również finansowana z opłat abonamentowych stanowi działalność gospodarczą.
Minister Finansów uznał stanowisko strony za nieprawidłowe, stwierdził bowiem, że spółka wykonując czynności nałożone na nią ustawą o radiofonii i telewizji – realizując misję publiczną finansowaną z opłat abonamentowych, które nie są wynagrodzeniem za tego rodzaju usługi – nie prowadzi działalności gospodarczej, a tym samym nie działa w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu uVAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Najwyższy Sąd Administracyjny Republiki Czeskiej postanowieniem z 13 stycznia 2015 r. na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wersja skonsolidowana (Dz.Urz.U.E. C 326 z 26 października 2012 r.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy działalność nadawcza w sektorze państwowym, finansowana z obowiązkowych opłat ustawowych, w ustalonej prawem wysokości, pobieranych od właścicieli i posiadaczy odbiorników radiowych, jak również od osób posiadających inny tytuł prawny do ich użytkowania, może być uznawana za "dostawę usług świadczoną odpłatnie" [świadczenie usług dokonywane odpłatnie] w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1) w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, które powinno być zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 13 ust. 1 lit. g) tej dyrektywy, czy też jest to działalność niekomercyjna, która w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 2 szóstej dyrektywy, i do której zastosowanie ma z tego względu art. 13 część A ust. 1 lit. q) tej dyrektywy?" (sprawa C-11/15).
Sąd zauważa, iż przedmiotem niniejszego postępowania są zagadnienia prawne, które będą przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Odpowiedź na postawione pytanie prejudycjalne będzie miało niewątpliwy wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.