Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1122/12

Uzasadnienie

1. 1. Postępowanie przed organem podatkowym.
2. 1.1. Wnioskiem z dnia 08 lutego 2012 r. A S.A. z siedzibą w B. (dalej: spółka, skarżąca) zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozliczania różnic kursowych, w którym przedstawiła opis następującego zdarzenia przyszłego:
3. - spółka posiada rachunki walutowe i w prowadzonej działalności gospodarczej reguluje ona swoje zobowiązania wyrażone w walucie obcej, poprzez przelewy dokonywane z tychże rachunków walutowych. Jednocześnie, kontrahenci spółki regulując wobec niej swoje zobowiązania wyrażone w walucie obcej, dokonują wpłat na rachunki walutowe spółki. W ramach realizacji powyższych operacji na żadnym etapie nie dochodzi do wymiany (sprzedaży bądź zakupu) waluty za złote. Spółka zaznaczyła, że przedmiotem wniosku nie są skutki podatkowe tych operacji, w ramach których ma miejsce wymiana (sprzedaż bądź zakup) waluty za złote. Wskazała, że ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. w Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej w skrócie: u.p.d.o.p.).
4. 1.2. W związku z powyższym spółka zadała następujące pytanie:

" Czy (...) na gruncie przepisów u.p.d.o.p., do przeliczenia wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat waluty z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań w celu kalkulacji różnic kursowych od dnia 01 stycznia 2012 r., spółka powinna stosować średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania danej operacji?"

1.3. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, spółka stwierdziła, że na gruncie przepisów ustawy obowiązujących od dnia 01 stycznia 2012 r., do przeliczenia wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat waluty z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań, powinna stosować średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania danej transakcji (operacji wpływu bądź wypływu waluty z rachunku bankowego spółki).

1.4. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] maja 2012 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając z upoważnienia Ministra Finansów (dalej: Dyrektor Izby Skarbowej) stwierdził, że stanowisko spółki jest nieprawidłowe.

W jej uzasadnieniu wskazał, że za kurs faktycznie zastosowany do przeliczenia wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat waluty z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań - w świetle nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 01 lipca 2011 r. - należy uznać kurs bankowy (odpowiednio kurs kupna bądź kurs sprzedaży banku prowadzącego rachunek walutowy, z usług którego korzysta spółka).

1. 2. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu
2. 2.1. Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości, zarzucając naruszenie art. 15a ust. 4 w związku z art. 15a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., poprzez błędne przyjęcie, że w stanie prawnym obowiązującym od 01 stycznia 2012 r. za kurs faktycznie zastosowany do przeliczenia wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat waluty z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań w walucie w przypadku braku wymiany (sprzedaży lub zakupu) waluty na złote należy uznać kurs bankowy (odpowiednio kurs kupna bądź sprzedaży banku prowadzącego rachunek walutowy, z usług którego korzysta spółka), a nie średni kurs waluty ogłaszany przez NBP z dnia poprzedzającego dzień danej operacji.

Argumentując podniesiony zarzut, skarżąca podtrzymała prezentowane dotychczas w sprawie stanowisko wraz z jego uzasadnieniem, na poparcie których powołała dodatkowo wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II FSK 1682/09 i II FSK 524/10 oraz liczne interpretacje podatkowe, wydane w odniesieniu do przedmiotowego zagadnienia w stanie prawnym obowiązującym po dniu 01 stycznia 2012 r..

Skarżąca wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania.

2.2. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielając zarzutów skargi, wniósł o jej oddalenie. Dodał, że powołane przez skarżącą orzeczenia, jako że nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu, pozostają bez wpływu na zajęte przez organ stanowisko.

2.3. W piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego, z uwagi na wydanie w dniu [...] listopada 2012 r. interpretacji indywidualnej uwzględniającej skargę w całości (nr [...]).

Na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. Sąd zobowiązał organ do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą wspomnianej interpretacji indywidualnej.

Ze złożonego przez organ, wraz z pismem z dnia 29 listopada 2012 r., dokumentu potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie nastąpiło w dniu 23 listopada 2012 r.

1. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
2. 3.1. Postępowanie sądowo-administracyjne należało umorzyć.

Stosownie do art. 54 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Z powołanego unormowania wynika zatem, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

3.2. W rozpatrywanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej korzystając z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i interpretacją indywidualną z dnia [...] listopada 2012 r. (nr [...]) zmienił zaskarżoną interpretację przez uznanie stanowiska skarżącej za prawidłowe. Na skutek powyższego, niewątpliwie przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Do kosztów postępowania, które podlegają zwrotowi przez ich zasądzenie od organu na rzecz skarżącej, zaliczono uiszczony przez skarżącą wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.

1. 3.3. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.