Uzasadnienie
Skarżący G. B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że mieszka z żoną, z która pozostaje w rozdzielności majątkowej i nie tworzą wspólnego gospodarstwa domowego, utrzymuje tylko siebie i 7-letniego syna. wskazał, że jego sytuacja materialna jest ciężka, co spowodowane jest licznymi zobowiązaniami: spłatą kredytu za samochód – 1.500 zł, otwartą linią kredytową na rachunku bankowym – 900 zł, alimentami na pierwsze dziecko – 250 zł, utrzymaniem syna – 200-300 zł. Osiągane dochody z działalności gospodarczej nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe tylko z synem, nie posiada żadnych nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Jako przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro wymienił samochody [...] rocznik 2000, o wartości około 30.000 zł oraz [...] rocznik 1995, o wartości około 80.000 zł. Syn nie posiada własnego majątku.
Wnioskodawca uzyskuje dochody z działalności gospodarczej średnio 2.500 zł netto. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, przedłożone zostały: zaświadczenie o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, zaświadczenie o uczęszczaniu przez syna skarżącego do I klasy szkoły podstawowej, oświadczenie żony skarżącego o zgłoszeniu się w Urzędzie Pracy w celu rejestracji jako bezrobotnej wraz z oświadczeniem bezrobotnego, zestawienie wydatków poniesionych w lutym 2010 r. w związku z utrzymaniem firmy i gospodarstwa domowego wraz z dowodami opłat, zestawienia z księgi podatkowej za grudzień 2009 r. oraz za styczeń i luty 2010 r., zeznanie podatkowe za 2008 r. oraz wyciągi z dwóch rachunków bankowych za miesiące styczeń luty i marzec 2 2010 r. Z wymienionych dokumentów wynika, że od marca 2010 r. prowadzona jest przez komornika w stosunku do wnioskodawcy egzekucja alimentów. W miesiącu lutym 2010 r. koszt utrzymania firmy wyniósł łącznie 4.075,87 zł (w tym rata na zakup cysterny 3.500 zł, usługi telekomunikacyjne 245,87 zł, biuro rachunkowe 330 zł).
Wydatki miesięczne na utrzymanie gospodarstwa domowego wyniosły 3.070 zł, w tym m.in. rata na budowę domu 718,61 zł, media łącznie 387,30 zł, telefon 140,09 zł, Internet 60,84 zł podatek od nieruchomości 154 zł, logopeda 360 zł, żywność 1.000 zł i alimenty 250 zł. Wnioskodawca w 2008 r. osiągnął z prowadzonej działalności gospodarczej przychód w wysokości 3.692.097,55 zł i poniósł stratę w kwocie 52.006,40 zł. W grudniu 2009 r. przychód wyniósł 284.559,22 zł, a dochód 35.201,01 zł, za pierwsze miesiące 2010 r. skarżący uzyskał przychód 437.059,77 zł i poniósł stratę 11.371,77 zł. Przedłożył także zeznanie podatkowe PIT- 36 L w którym wykazał przychody w wysokości 3.109.910,40, koszty -3.043.183,92 oraz dochód -66.726,48.
Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 26 kwietnia 2010 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Na to orzeczenie został złożony sprzeciw, tym samym orzeczenie z dnia 26 kwietnia 2010 r. straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu.
Z urzędu wskazać należy, skarżący jest również stroną postępowania toczącego się w sprawie o sygn. akt od I SA/Wr 114/10 od którego wpis sądowy w wynosi również 1.500,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
Z oświadczeń skarżącego zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy, w tym nadesłanych przez niego dodatkowych dokumentów i informacji, wynika w szczególności, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnim synem, utrzymuje tylko siebie i 7-letniego syna. Posiada liczne zobowiązania: spłata kredytu za samochód – 1.500 zł, linia kredytowa na rachunku bankowym – 900 zł, alimenty na pierwsze dziecko – 250 zł, Osiągane dochody z działalności gospodarczej w kwocie miesięcznej netto 2500 zł nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie posiada też żadnych nieruchomości. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że ze skarg G. B. toczą się obecnie Wydziale I tutejszego Sądu dwa postępowania, w których łączna wysokość wpisów od skarg wynosi 3000 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, iż zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie skarżącego z wpisu od skargi.
Na obecnym etapie postępowania nie zwolniono strony od ewentualnych przyszłych kosztów sądowych, ponieważ jeżeli nie będzie dysponowała odpowiednimi środkami na ich opłacenie to będzie mogła zwrócić się ponownie o udzielenie prawa pomocy.
Zdaniem Sądu, przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. poprzez zwolnienie z wpisu od skargi (z uwzględnieniem kosztów w drugiej ze spraw) nie stanowi w jego sytuacji przeszkody w realizacji przysługującego mu prawa do sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.