Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 maja 2009 r. skarżący złożył skargę na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2009 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone w dniu 30 czerwca 2009 r.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 lipca 2009 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając wniosek Sąd uznał, że istotą żądania skarżącego było przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże w ocenie Sądu nie wykazano aby uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób niezawiniony. Stąd też postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. Sąd oddalił wniosek. Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie.
W piśmie procesowym z dnia 29 października 2009 r., doprecyzowanym w piśmie z dnia 18 listopada 2009 r., skarżący cofnął skargę oraz wszelkie wniesione przez niego zażalenia, wnioski i pisma wskazując, iż organ odwoławczy decyzją z dnia 16 października 2009 r. uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe fundacji i umorzył postępowanie w sprawie.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie Sąd zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2009 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 czerwca 2009 r. Pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu. Wniesiony zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy – zakwalifikowany przez Sąd jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego – został w dniu 10 sierpnia 2009 r. oddalony. Z akt sprawy wynika również, że skarżący pismem z dnia 29 października 2009 r. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Na marginesie wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.
Stąd też, skuteczne cofnięcie skargi stanowi przyczynę umorzenia postępowania. Podkreślić jednak należy, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207).
Wobec powyższego w niniejszej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, skoro skarga nie została opłacona.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.